Субҳи маро ба занни ғалат шом карда Эй
صبح مرا به ظن غلط شام کردهای
Бе тоби марои гунаҳӣ ном карда Эй
بیتاب مرا گنهی نام کردهای
То завқи ҳарфи талхи ту ҳасрат кашам кунад
تا ذوق حرف تلخ تو حسرت کشم کند
Аизои ман ба нома ва пайғом карда Эй
ایذای من به نامه و پیغام کردهای
Аз ғояти музоиқа дар гуфту гӯи маро
از غایت مضایقه در گفت و گو مرا
Розӣ ба як шунидан дашном карда Эй
راضی به یک شنیدن دشنام کردهای
Дар ғини меҳри ин ки марои куштае ниҳон
در غین مهر این که مرا کشتهای نهان
Тақлиди меҳрбонӣ айём карда Эй
تقلید مهربانی ایام کردهای
Тарсами дамор аз ман бетаҳ баровард
ترسم دمار از من بیته برآورد
Марди озмоиӣ ки ту дар ҷом карда Эй
مرد آزمایی که تو در جام کردهای
Чашми талофии з ту дорам ки пеши халқ
چشم تلافی ز تو دارم که پیش خلق
Рӯй маро ба шубҳаи шабаҳ фом карда Эй
روی مرا به شبهه شبه فام کردهای
Аз қатли муҳташами ҳамаи эҳром баста анд
از قتل محتشم همه احرام بستهاند
Дар дафъи ваии зи бас ки ту ибром карда Эй
در دفع وی ز بس که تو ابرام کردهای