Рафтӣ ва рафт берахт аз дидаи равшанӣ

رفتی و رفت بی‌رخت از دیده روشنی

Дар дида монад ашкӣ ва он низ рафтанӣ

در دیده ماند اشکی و آن نیز رفتنی

Он тани зи поФтод ки дар зери бори ишқ

آن تن ز پافتاد که در زیر بار عشق

Аз кӯҳҳои дард накардӣ фурӯтанӣ

از کوههای درد نکردی فروتنی

Он қадар ки буд хаймаи ишқи туро сутун

آن قدر که بود خیمهٔ عشق تو را ستون

Аз бори ҳиҷри гашти бики бори мунҳанӣ

از بار هجر گشت بیک بار منحنی

Чашмӣ ки дил ба доман покаш задӣ мисл

چشمی که دل به دامن پاکش زدی مثل

Аз гиряи шуҳраи гашт ба олӯдаи доманӣ

از گریهٔ شهره گشت به آلوده دامنی

Дастӣ ки пеш рӯй ту гулшани тароз буд

دستی که پیش روی تو گلشن طراز بود

Аз доғи дастаи басти зи гулҳои гулханӣ

از داغ دسته بست ز گلهای گلخنی

Бории ту бо ки барадӣ ва бе ман дарин сафар

باری تو با که بردی و بی‌من درین سفر

Ҷонро ки барқи ишқи туро кард хирманӣ

جان را که برق عشق تو را کرد خرمنی

Он ғамзае ки як тана мезад ба сад сипоҳ

آن غمزه‌ای که یک تنه می‌زد به صد سپاه

Дар раҳи кадоми қофиларо кард раҳзанӣ

در ره کدام قافله را کرد رهزنی

Он тарк тоз ноз ба гирди кадоми малик

آن ترک‌تاز ناز به گرد کدام ملک

Кард аз сипоҳи дағдағаи тороҷи эминӣ

کرد از سپاه دغدغه تاراج ایمنی

Пайдо шуд аз фурӯғи рахт бар кадоми дашт

پیدا شد از فروغ رخت بر کدام دشت

Дар лолаҳо таровати гулҳои гулшанӣ

در لاله‌ها طراوت گلهای گلشنی

Чашми кадоми оҳӯ аз он чашми ҷони шикор

چشم کدام آهو از آن چشم جان شکار

Омухти одамии кашӣу мардуми афканӣ

آموخت آدمی کشی و مردم افکنی

Афсӯси муҳташам ки раҳи нутқи баст ва монад

افسوس محتشم که ره نطق بست و ماند

Дар кони табъи нодарра дарҳои махзанӣ

در کان طبع نادره در های مخزنی