Аз бодаи айшам буд мастона ба кафи ҷомӣ

از باده عیشم بود مستانه به کف جامی

Зад соғари ман бар санги девона май ошомӣ

زد ساغر من بر سنگ دیوانه می‌آشامی

эй ҳам дам аз афсонаи як лаҳза ба хобаш кун

ای هم دم از افسانه یک لحظه به خوابش کن

Шояд ки ҷаҳон гирад як мартабаи оромӣ

شاید که جهان گیرد یک مرتبه آرامی

Бо ин ҳамаи зуҳд эй бут дар ишқ ту наздикаст

با این همه زهد ای بت در عشق تو نزدیکست

Каз мастӣу бадномӣ бар хеши нуҳуми номӣ

کز مستی و بدنامی بر خویش نهم نامی

Гар кори ту дар парҳези пар пеш наме ояд

گر کار تو در پرهیز پر پیش نمی‌آید

Дар водии рсўоӣии ман пеши нуҳуми гомӣ

در وادی رسوائی من پیش نهم گامی

эй бастаи забон аз хашми худ гӯ ки наме бояд

ای بسته زبان از خشم خود گو که نمی‌باید

Бо ин ҳамаи талхиҳо ширинии дашномӣ

با این همه تلخی‌ها شیرینی دشنامی

Он кард гирифторам каз зулф батон афканд

آن کرد گرفتارم کز زلف بتان افکند

Дар роҳ банӣ одами гӣрандатарин домӣ

در راه بنی‌آدم گیرنده‌ترین دامی

Бо ин ҳамаи чолокӣ эй пайки сабо то чанд

با این همه چالاکی ای پیک صبا تا چند

Ҷонӣ ба лаб овардани з овардани пайғомӣ

جانی به لب آوردن ز آوردن پیغامی

Ҳангома ба он кӯ бар эй деви ҷунун шояд

هنگامه به آن کو بر ای دیو جنون شاید

Кони шӯхи тамошои дӯст сар барканд аз бомай

کان شوخ تماشا دوست سر برکند از بامی

Фардо чаҳ шавад ё раби кони шӯх ба базм омад

فردا چه شود یا رب کان شوخ به بزم آمد

Дируз ба аимоӣии имрӯз ба ибромӣ

دیروز به ایمائی امروز به ابرامی

эй сарв чаман мафруш пари ноз ки май бояд

ای سرو چمن مفروش پر ناز که می‌باید

Ръноӣии болоро зибоӣии андомӣ

رعنائی بالا را زیبائی اندامی

Дар базми ту ин бади ном ҷон доду надоди айём

در بزم تو این بد نام جان داد و نداد ایام

Аз дасти тўоши ҷомии вази лаъли тўоши комӣ

از دست تواش جامی وز لعل تواش کامی