Муҳташам чун умри сарфи хизмат вай ме кунӣ
محتشم چون عمر صرف خدمت وی میکنی
Подшоҳӣ гар накардӣ ин замон кӣ ме кунӣ
پادشاهی گر نکردی این زمان کی میکنی
Тавсани умри он ҷаҳони паймои сутури боди по
توسن عمر آن جهانپیما ستور باد پا
Як ҷаҳон тай мекунад чун бодпо ҳай ме кунӣ
یک جهان طی میکند چون بادپا هی میکنی
Сахтии роҳи муҳаббатро далели ин бас ки ту
سختی راه محبت را دلیل این بس که تو
Дар нахустин манзилӣ ҳарчанд раҳ тай ме кунӣ
در نخستین منزلی هرچند ره طی میکنی
Соқио бар соҳили ғам монда ам вақтаст агар
ساقیا بر ساحل غم ماندهام وقتست اگر
Кашяти соғари равон дар қулзум май ме кунӣ
کشیت ساغر روان در قلزم می میکنی
Сунбул аз тоб ҷамолат менишинад дар арақ
سنبل از تاب جمالت مینشیند در عرق
Зулфро ҳргаҳи ниқоб рӯй пар хуй ме кунӣ
زلف را هرگه نقاب روی پر خوی میکنی
Оҳӯон дар поят эй маҷнӯн аз он сар ме ниҳанд
آهوان در پایت ای مجنون از آن سر مینهند
Кошноиӣ бо саги Лайлӣ паёпай ме кунӣ
کآشنایی با سگ لیلی پیاپی میکنی
Гуфта будӣ мекунам бо муҳташами рӯзии вафо
گفته بودی میکنم با محتشم روزی وفا
Шоҳи хубон ваъда кардӣу вафо кӣ ме кунӣ
شاه خوبان وعده کردی و وفا کی میکنی