Соқио чун ҷоми ҷамшедии пар аз май ме кунӣ

ساقیا چون جام جمشیدی پر از می می‌کنی

Гарна ин дами фикр баррагӣ мекунӣ кӣ ме кунӣ

گرنه این دم فکر برگی می‌کنی کی می‌کنی

Ман на онам каз ту пайванди муҳаббати бугсалам

من نه آنم کز تو پیوند محبت بگسلم

Банди бандамгар ба теғи қаҳр чун не ме кунӣ

بند بندم گر به تیغ قهر چون نی می‌کنی

Ончӣ дар дили бурдан аз лутф дамодам ме кунанд

آنچه در دل بردن از لطف دمادم می‌کنند

Ин фусуни созони ту аз ҷавр паёпай ме кунӣ

این فسون‌سازان تو از جور پیاپی می‌کنی

Сар ба саҳро май диҳӣ эй қиблаи Лайлӣ ваашон

سر به صحرا می‌دهی ای قبلهٔ لیلی‌وَشان

Ҳаркиро маҷнӯни сифати овора аз ҳӣ ме кунӣ

هرکه را مجنون‌صفت آواره از حی می‌کنی

Соқио тай кун бисоти ғам дар он баҳри нишот

ساقیا طی کن بساط غم در آن بحر نشاط

Каз нами файзаши гузор аз ҳотам тай ме кунӣ

کز نم فیضش گذار از حاتم طی می‌کنی

Маҳмили Лайлӣ ба суръат май барӣ эй сорибон

محمل لیلی به سرعت می‌بری ای ساربان

Гар бадонеи ҳоли маҷнӯни ноқаро пай ме кунӣ

گر بدانی حال مجنون ناقه را پی می‌کنی

Муҳташам аз заъф чун гетии чунонӣ ин замон

محتشم از ضعف چون گیتی چنانی این زمان

Ҷой он дорад агар ҷо дар дил ва пай ме кунӣ

جای آن دارد اگر جا در دل و پی می‌کنی