Он чаҳ ҳар шаб бугзарад аз чарх фарёд манаст

آن چه هر شب بگذرد از چرخ فریاد منست

Ва он чаҳ он маро ба хотир нагзарад ёд манаст

و آن چه آن مه را به خاطر نگذرد یاد منست

Он чаҳ бар ман корҳоро сахт месозад мудом

آن چه بر من کارها را سخت می‌سازد مدام

Бесаботиҳои сабри суст бунёд манаст

بی‌ثباتی‌های صبر سست بنیاد منست

Ишқ мегуяд зи ман қасри бало олӣ банност

عشق می‌گوید ز من قصر بلا عالی بناست

Ҳиҷр мегуяд балӣ аммо бомдод манаст

هجر می‌گوید بلی اما بامداد منست

Май гурезади сайд аз сайёд ёрб аз чаҳ рӯ

می‌گریزد صید از صیاد یارب از چه رو

Доим аз ман май гурезади он ки сайёд манаст

دایم از من می‌گریزد آن که صیاد منست

Ман з дар беруну аҳли базми андари печу тоб

من ز در بیرون و اهل بزم اندر پیچ و تاب

Кони париро чашм бар дар гӯш брдод манаст

کان پری را چشم بر در گوش برداد منست

Имшабами маҳрӯми азу аммо басии шодам ки ғайр

امشبم محروم ازو اما بسی شادم که غیر

Ин гумон дорад ки ӯ дар ваҳдат обод манаст

این گمان دارد که او در وحدت آباد منست

Аз шааф ҳар дам ки назм муҳташам санҷид ва гуфт

از شعف هر دم که نظم محتشم سنجید و گفت

Он ки хоҳад гӯр хусрав кунад Фарҳод манаст

آن که خواهد گور خسرو کند فرهاد منست