эй ҷавони бахти сарафроз ки бар хок дарат

ای جوان بخت سرافراز که بر خاک درت

Хусрави тахти фалаки судаи ҷабини сад бора

خسرو تخت فلک سوده جبین صد باره

Ваии дирами поши суннии пеша ки бар аҳли ниёз

وی درم پاش سنی پیشه که بر اهل نیاز

Бӯда аҳли карамат қатра фишон ҳамвора

بوده اهل کرمت قطره فشان همواره

Ҳаст шаш моҳ ки аз баҳри дуои гўӣии ту

هست شش ماه که از بهر دعا گوئی تو

Хобро кардаам аз дидаи худ овора

خواب را کرده‌ام از دیدهٔ خود آواره

Рӯзи ҳам хоҳишам ин бӯда ки дар ҳеҷ маҳал

روز هم خواهشم این بوده که در هیچ محل

Нагузорад самади чораи ?бирти бечора

نگذارد صمد چاره برت بیچاره

Дар санои ту ҳам аз ёварии табъи баланд

در ثنای تو هم از یاوری طبع بلند

Рондаам бар сари сайёрау собити бора

رانده‌ام بر سر سیاره و ثابت باره

Вази ту он дидаам имсол кигар шарҳ кунам

وز تو آن دیده‌ام امسال که گر شرح کنم

Хотирати ҷома тоқат кунад аз ғами пора

خاطرت جامه طاقت کند از غم پاره

Шиква ҳарчанд ки аз чун ту матоъӣ куфр аст

شکوه هرچند که از چون تو مطاعی کفر است

эй мутӣъони ту ҳам собит ва ҳам сайёра

ای مطیعان تو هم ثابت و هم سیاره

Ин асар дод санои хуонеи сӣ рӯзаи ман

این اثر داد ثنا خوانی سی روزهٔ من

Ки ту аз ман бабрии рӯзии сӣ нони хора

که تو از من ببری روزی سی نان خواره