Форси майдони маънии ҳомидӣ бе назир

فارس میدان معنی حامدی بی‌نظیر

Он ки буд аз бадви фитрат аз схндонони тамом

آن که بود از بدو فطرت از سخندانان تمام

Табъаш аз шухӣ чу майлӣ дошт аз андоза беш

طبعش از شوخی چو میلی داشت از اندازه بیش

Бо рухи глФому чашми шӯху қади хуши хиром

با رخ گلفام و چشم شوخ و قد خوش خرام

Шуд марӣзи ишқу дардаши бас ки бедармон фитод

شد مریض عشق و دردش بس که بی درمان فتاد

намекашидаш хуш аз кафи тавсани мастии лагом

می‌کشیدش خوش از کف توسن مستی لگام

Дар қиёми ин қиёмати дили гумонеи барад ва гуфт

در قیام این قیامت دل گمانی برد و گفت

Давр гўӣӣ шуд баӣ зон шоири ширини калом

دور گوئی شد بهی زان شاعر شیرین کلام

Чун яқини гашти ин гумон аз гуфта мавзуни дил

چون یقین گشت این گمان از گفتهٔ موزون دل

Баҳри таърих ӯ бурун омад ду таърихи тамом

بهر تاریخ او برون آمد دو تاریخ تمام