Амири аъдли аъзами паноҳи малику милал

امیر اعدل اعظم پناه ملک و ملل

Млози аҳли ҷаҳони корсози аҳли замон

ملاذ اهل جهان کارساز اهل زمان

Малики мавокиби анҷуми сипоҳи маи роят

ملک مواکب انجم سپاه مه رایت

Фалаки сродқи курсии бисоти арши айвон

فلک سرادق کرسی بساط عرش ایوان

Сипеҳри мартабаи маъсӯми бики он ки расонад

سپهر مرتبهٔ معصوم بیک آن که رساند

Садои кӯси тасаллут ба гӯши оламён

صدای کوس تسلط به گوش عالمیان

зи малики худ сафар ҳаҷ гузид бо халқӣ

ز ملک خود سفر حج گزید با خلقی

Ки мисли ӯ гавҳарӣ дар садаф надошт ҷаҳон

که مثل او گوهری در صدف نداشت جهان

Сулолаи набавии шамъи дӯдаи сафавӣ

سلالهٔ نبوی شمع دوده صفوی

Сафои дӯдаи одами хулосаи инсон

صفای دودهٔ آدم خلاصه انسان

Саромади уламои тоҷи тораки фузало

سرآمد علما تاج تارک فضلا

Далели водии дайни ҳодии раҳи ирфон

دلیل وادی دین هادی ره عرفان

Латифи табъу зкии фитрату саҳеҳи зко

لطیف طبع و زکی فطرت و صحیح ذکا

Дақоиқи огаҳу равшани дилу ҳақоиқи дон

دقایق آگه و روشن دل و حقایق دان

Фириштаи ҳайату хуши мантиқу саҳеҳи калом

فرشتهٔ هیات و خوش منطق و صحیح کلام

Балиғи лафзу маъонии расу бадеъи баён

بلیغ لفظ و معانی رس و بدیع بیان

Рафеъи мартабаи хони мирзо ки пас хирад

رفیع مرتبه خان میرزا که پس خرد

Ба ҳасани фитрат ӯ дар ҷаҳони надоди нишон

به حسن فطرت او در جهان نداد نشان

Дар он сафар ки ба ҷузи аҳли хизмати эшон ро

در آن سفر که به جز اهل خدمت ایشان را

Набӯд як тан аз ансор ва як кас аз аъвон

نبود یک تن از انصار و یک کس از اعوان

Либоси ҳаҷ чаҳ дар эҳром гоҳ пӯшеданд

لباس حج چه در احرام گاه پوشیدند

Ба ҷои худу зира бе хабари зи теғу синон

به جای خود و زره بی‌خبر ز تیغ و سنان

Синону теғ аз он ҷисмҳои ҷон парвар

سنان و تیغ از آن جسمهای جان‌پرور

Барони хуҷастаи замин хӯн фишону хӯни борон

برآن خجسته زمین خون فشان و خون‌باران

Ҳам аз шаҳодати эшон фалак дигар бора

هم از شهادت ایشان فلک دگر باره

Намӯд воқеаи Карбало ба перу ҷавон

نمود واقعهٔ کربلا به پیر و جوان

Ҳам аз мусӣбати он сарварон ба навҳа нишаст

هم از مصیبت آن سروران به نوحه نشست

Замона бо дили бирёну дидаи гирён

زمانه با دل بریان و دیدهٔ گریان

Дарин қазия чу таърих хостанд зи ман

درین قضیه چو تاریخ خواستند ز من

з ғайб дод яке ин ду мисраам ба забон

ز غیب داد یکی این دو مصرعم به زبان

Намӯда воқеаи Карбало дигар бора

نموده واقعهٔ کربلا دگر باره

Аҷаб ки то бо бднўҳаҳ бас кунад даврон

عجب که تا با بدنوحه بس کند دوران

Ту эй рафиқи заҳри мисраӣ ба ҷӯи таърих

تو ای رفیق زهر مصرعی به جو تاریخ

Ки ман ба гиряи рафиқами мрочаҳи фурсати он

که من به گریهٔ رفیقم مراچه فرصت آن