Дили афрӯзи шамъи шабистони инс

دل‌افروز شمع شبستان انس

Чароғи бадар з бидиҳ дудмон

چراغ بدر ز بده دودمان

Гул кам бақои сарви кӯтаҳи ҳаёт

گل کم بقا سرو کوته حیات

Ниҳоли хазони дидаи пеш аз хазон

نهال خزان دیده پیش از خزان

Дурахшони Суҳайли сариъи алғрўб

درخشان سهیل سریع الغروب

Бадеъи замонаи бадеъ алзмон

بدیع زمانه بدیع الزمان

Маи чордаҳи солае ком ёфт

مه چارده ساله‌ای کام یافت

Маи чордаҳро бова туамон

مه چارده را باو توامان

Дарин базми фонӣ ба кӯшиши расонад

درین بزم فانی به کوشش رساند

Фалаки нағмаи арҷъии ногаҳон

فلک نغمه ارجعی ناگهان

Дамӣ каз дар ӯ дар омад аҷал

دمی کز در او در آمد اجل

Баромади ғарив аз замину замон

برآمد غریو از زمین و زمان

Чу ӯ бар забон ронад ҳарфи видоъ

چو او بر زبان راند حرف وداع

Падари нутқро теғ зад бар забон

پدر نطق را تیغ زد بر زبان

Чу пайки аҷали доман ӯ гирифт

چو پیک اجل دامن او گرفت

Дрдиднди ёрони гиребони ҷон

دردیدند یاران گریبان جان

Чу ӯ соғари марг бар лаби ниҳод

چو او ساغر مرگ بر لب نهاد

Лаб аз карда худ гузид осмон

لب از کردهٔ خود گزید آسمان

Чу ӯ чашми барҳами ниҳод аз қазо

چو او چشم برهم نهاد از قضا

Шуд аз ғуссаи чашми қадар хӯн фишон

شد از غصهٔ چشم قدر خون فشان

Чу ӯ дар ҷавонии кафан пӯшад шуд

چو او در جوانی کفن پوشد شد

Сияҳи пӯши гаштанди перу ҷавон

سیه‌پوش گشتند پیر و جوان

Чу ӯ гашт бар асби чубини савор

چو او گشت بر اسب چوبین سوار

Савори фалакро з каф шуд Аннан

سوار فلک را ز کف شد عنان

Чу тобут ӯ шуд равони ҳамчуи тир

چو تابوت او شد روان همچو تیر

зи бори ?илами гашти қадҳо камон

ز بار الم گشت قدها کمان

Чу шуд маҳди он нозпарвар замин

چو شد مهد آن ناز پرور زمین

Билразед бар худ замину замон

بلرزید بر خود زمین و زمان

Писар рафту ёр падар шуд ҷунун

پسر رفت و یار پدر شد جنون

Ҷунунӣ ки кардаш ба саҳрои давон

جنونی که کردش به صحرا دوان

Ҷунунӣ ки маҷнӯн агар доштӣ

جنونی که مجنون اگر داشتی

Баровардӣ аз кӯҳу ҳомӯни фиғон

برآوردی از کوه و هامون فغان

Ба чашми худ аз гиря наздик шуд

به چشم خود از گریه نزدیک شد

Ки нагузорад аз рўшноӣии нишон

که نگذارد از روشنائی نشان

Чу аз гиря аш менамуданд манъ

چو از گریه‌اش می‌نمودند منع

Ба зорӣ ҳаме гуфт к-эии дӯстон

به زاری همی گفت کای دوستان

Бадеъ алзмон рафта аз дида ам

بدیع‌الزمان رفته از دیده‌ام

Ки бе ӯ мубиноади чашмами чашми ҷаҳон

که بی‌او مبیناد چشمم چشم جهان

Чу ин байт бархонад таърихи вай

چو این بیت برخواند تاریخ وی

Шуд аз аввалем мисра ӯ аён

شد از اولیم مصرع او عیان