Он худованди муҳташами чокар

آن خداوند محتشم چاکر

Ки фузунаст ҳишматаши зи ҷаҳон

که فزونست حشمتش ز جهان

Дай барисам иёдатам аз хок

دی برسم عیادتم از خاک

Барграфт он ниҳояти эҳсон

برگرفت آن نهایت احسان

Чун туро дидани арақи зи арақ

چون تو را دیدن عرق ز عرق

Сӯзи бемори рости шуълаи нишон

سوز بیمار راست شعله نشان

Лутфи дигари иловаи ин сохт

لطف دیگر علاوه این ساخت

Аз кафи зари нисори сими афшон

از کف زر نثار سیم افشان

Ки ба ҳикмат дар анҷуман созад

که به حکمت در انجمن سازد

Ғарқи дарёии инфеъолам аз он

غرق دریای انفعالم از آن

Ман ки чун хаста арақ карда

من که چون خسته عرق کرده

Ёфт дар дам ба як нафаси дармон

یافت در دم به یک نفس درمان

Узри он шаҳриёр агар хоҳам

عذر آن شهریار اگر خواهم

Ки бихоҳам ба калак ё ба забон

که بخواهم به کلک یا به زبان

Боядам сохт доими алҳркт

بایدم ساخت دایم الحرکت

Ҳар дуро то ба инқирози замон

هر دو را تا به انقراض زمان