эй меҳри сипеҳри подшоҳӣ
ای مهر سپهر پادشاهی
Дар зилли ту моҳ то ба моҳӣ
در ظل تو ماه تا به ماهی
эй шоҳи сарири адлу инсоф
ای شاه سریر عدل و انصاف
Малики ту ҷаҳони зи қоф то қоф
ملک تو جهان ز قاف تا قاف
эй аҳли вараъи вазифаи хорат
ای اهل ورع وظیفه خوارت
Ғами хории атқёи шиорат
غم خواری اتقیا شعارت
эй дар ҳақи манқибати сароён
ای در حق منقبت سرایان
Эҳсони туро на ҳад на поён
احسان تو را نه حد نه پایان
Аз бас ки чу ҷади худ карӣмӣ
از بس که چو جد خود کریمی
Мазлӯми навозу дили раҳимӣ
مظلوم نواز و دل رحیمی
Ҳаркас ки зи мадҳи гавҳарии сифт
هرکس که ز مدح گوهری سفت
Гӯ ҳарчӣ ки назми сода Эй гуфт
گو هرچه که نظم سادهای گفت
Кардаш зи тамаъи қасидае ном
کردش ز طمع قصیدهای نام
Баҳри салае ки кардае ом
بهر صلهای که کردهای عام
Ту хусрави сотар хатопӯш
تو خسرو ساتر خطاپوش
Ҳайдари дил бо зли ътокўш
حیدر دل با ذل عطاکوش
Бар неку бадаш нигаҳ накардӣ
بر نیک و بدش نگه نکردی
Беҷоизааш ба раҳ накардӣ
بیجایزهاش به ره نکردی
Гуфтӣ ки нисори мадҳи мавло
گفتی که نثار مدح مولی
Беравад қабул бошад аввалӣ
بیرود قبول باشد اولی
Абвоби атои барраи кушодӣ
ابواب عطا بره گشادی
Ваз беш ва кам он чаҳ хост додӣ
وز بیش و کم آن چه خواست دادی
Онро ки рафиқ буд давлат
آن را که رفیق بود دولت
Дод зару симу асби халъат
داد زر و سیم و اسب خلعت
Ваон ҳам ки надошт бахти масъӯд
وان هم که نداشت بخت مسعود
Аз ҷӯади расонадяш ба мақсӯд
از جود رساندیش به مقصود
Сад тайифаи ҳафт банд гуфтанд
صد طایفهٔ هفت بند گفتند
Ваон дар ба ҳазор навъ сифтанд
وان در به هزار نوع سفتند
Афсӯс ки он ки хуб тар гуфт
افسوس که آن که خوبتر گفت
Вази ҷумлаи дарии латифтар сифт
وز جمله دری لطیفتر سفت
Аз қӯти бозуии балоғат
از قوت بازوی بلاغت
Даст ҳама тофт дар фасоҳат
دست همه تافت در فصاحت
Бахташ нашуд он қадари мададкор
بختش نشد آن قدر مددکار
Каз рӯй карами шаҳи ҷаҳондор
کز روی کرم شه جهاندار
Як байти зи назм ӯ кунад гӯш
یک بیت ز نظم او کند گوش
То аз дгарон кунад фаромӯш
تا از دگران کند فراموش
Донад ки каминаи чокар ӯ
داند که کمینهٔ چاکر او
Чокар на ки саг дар ӯ
چاکر نه که سگ در او
Гар хотираш орамида бошад
گر خاطرش آرمیده باشد
Як лутфи зи шоҳ дида бошад
یک لطف ز شاه دیده باشد
Оради зи муҳӣти фикри берун
آرد ز محیط فکر بیرون
Ҳар лаҳзаи ҳазор дар макнун
هر لحظه هزار در مکنون
Дорам суханӣ дигар ки ночор
دارم سخنی دگر که ناچار
Фарзаст ба шаҳи намӯдани изҳор
فرض است به شه نمودن اظهار
эй нири авҷи неки роӣӣ
ای نیر اوج نیک رائی
Ҳарчанд бадаст худ стоӣӣ
هرچند بد است خود ستائی
Аммо чу касе дигар надорам
اما چو کسی دگر ندارم
Кин кор ба саъй ӯ гузорам
کاین کار به سعی او گذارم
Худ қиссаи хеш май кашами пеш
خود قصهٔ خویش میکشم پیش
Хуш май созам ба он дили риш
خوش میسازم به آن دل ریش
Козҳори вараъи зи худ стоӣист
کاظهار ورع ز خود ستائیست
Таърифи ҳидояти хдоӣист
تعریف هدایت خدائیست
Охир на зи лутфи ҳақ таъолӣ аст
آخر نه ز لطف حق تعالی است
Вази давлат илтифот мавлост
وز دولت التفات مولاست
Каз аввали умр то ба охир
کز اول عمر تا به آخر
Соҳиби табъии латифи хотир
صاحب طبعی لطیف خاطر
Баракси суханварони айём
برعکس سخنوران ایام
Берун наниҳад зи шаръи як гом
بیرون ننهد ز شرع یک گام
Вази баҳри бақои давлати шоҳ
وز بهر بقای دولت شاه
Бошад шабу рӯзу гоҳ ва бе гоҳ
باشد شب و روز و گاه و بیگاه
Машғӯли таловату ибодат
مشغول تلاوت و عبادت
Аз аҳли вазифаи ҳам зиёдат
از اهل وظیفه هم زیادت
Вонгоаҳ ки Рахш назм ронад
وانگاه که رخش نظم راند
Майдони з суханварон сетанд
میدان ز سخنوران ستاند
Тавҳид адо кунад бад-ӣни сон
توحید ادا کند بدین سان
Коўл расад офарини зиздон
کاول رسد آفرین زیزدان
Орад чу ба наъту манқибат рӯй
آرد چو به نعت و منقبت روی
Аз зумраи ходимони баради гӯй
از زمره خادمان برد گوی
Ояд чу ба мадҳи шоҳи ҷами ҷоҳ
آید چو به مدح شاه جم جاه
Гуяд лаби ғайби боруки аллоҳ
گوید لب غیب بارکالله
Бо ин ҳамаи хор ва зор бошад
با این همه خوار و زار باشد
Бемояу қарз дор бошад
بیمایه و قرضدار باشد
Холӣ набӯд зи воми ҳаргиз
خالی نبود ز وام هرگز
Як дам назанад ба коми ҳаргиз
یک دم نزند به کام هرگز
Ақрони вай аз ҳусӯли омол
اقران وی از حصول آمال
Бар бистари айши хуфтаи хушҳол
بر بستر عیش خفته خوشحال
ӯ зор нишаста даст бар сар
او زار نشسته دست بر سر
Хоҳанда ситода дар баробар
خواهنده ستاده در برابر
На пой ки Рахш азм ронад
نه پای که رخش عزم راند
Худро ба суҷуди шаҳи расонад
خود را به سجود شه رساند
На кас ки ризоӣ ҳақ биҷӯед
نه کس که رضای حق بجوید
Дарди дил ӯ ба шоҳ гуяд
درد دل او به شاه گوید
ё онкии расонад аз каломаш
یا آنکه رساند از کلامش
Дар назми балоғати интизомаш
در نظم بلاغت انتظامش
Як бори тқрбои илои аллоҳ
یک بار تقربا الیالله
Даҳ байт ба самъи ҳазрати шоҳ
ده بیت به سمع حضرت شاه
Шоҳои маликои малики споҳо
شاها ملکا ملک سپاها
Ҷами Фрмонои ҷаҳони пноҳо
جم فرمانا جهان پناها
Афғони зи ҷафои фақри афғон
افغان ز جفای فقر افغان
Кобм нагузоштаст дар ҷон
کابم نگذاشتست در جان
Фарёди зи дасти қарзи фарёд
فریاد ز دست قرض فریاد
Кови хоки маро ба боди брдод
کاو خاک مرا به باد برداد
Наздик ба он расидаи корам
نزدیک به آن رسیده کارم
Кин ҷон ба мқорзон сипорам
کاین جان به مقارضان سپارم
Дар тани рамақӣ ҳануз то ҳаст
در تن رمقی هنوز تا هست
Дарёб ва гарна рафтам аз даст
دریاب و گرنه رفتم از دست
Савганд ба хокпои наввоб
سوگند به خاکپای نواب
Кин бе дили бенавоӣ бе тоб
کاین بی دل بینوای بیتاب
То ҷон блбш наомад аз фақр
تا جان بلبش نیامد از فقر
Худро з тамаъ насохт бе вқр
خود را ز طمع نساخت بیوقر
То боди набарди хонумонаш
تا باد نبرد خانمانش
Ҷорӣ ба талаб нашуд забонаш
جاری به طلب نشد زبانش
То қарз насохташ мушавваш
تا قرض نساختش مشوش
Хоҳиш ба мазоқ ӯ нашуд хуш
خواهش به مذاق او نشد خوش
Аммо з ки аз шаҳи карами кеш
اما ز که از شه کرم کیش
Ғами хори дили фақиру дарвеш
غمخوار دل فقیر و درویش
Марҳам на доғи дилафкорон
مرهم نه داغ دلفکاران
Таскини даҳ ҷон бе қаророн
تسکین ده جان بیقراران
Шоҳӣ ки ба дӯстии мавло
شاهی که به دوستی مولی
Кон аз ҳама тоъатӣаст аввалӣ
کان از همه طاعتی است اولی
Бар халқи ду оламаст ғолиб
بر خلق دو عالم است غالب
Дар ҷоиза додани маноқиб
در جایزه دادن مناقب
То дод ба ӯ худои хилофат
تا داد به او خدا خلافت
То ёфт сарири азўшроФт
تا یافت سریر ازوشرافت
Шуд ҷониби модҳони равона
شد جانب مادحان روانه
Дарёи зар аз хазона
دریا زر از خزانه
Ёрб ба шаҳи сарири лўлок
یارب به شه سریر لولاک
Он боиси хилқат на афлок
آن باعث خلقت نه افلاک
Ваон гуҳ ба дувоздаҳ шаҳаншоҳ
وان گه به دوازده شهنشاه
Каз баъди ҳманди ҳуҷҷати аллоҳ
کز بعد همند حجتالله
Кин шоҳи Карими бенавои даст
کاین شاه کریم بینوا دست
Косоиши халқ мақсад ӯст
کاسایش خلق مقصد اوست
Аввал бирасон бо ҳасани улҳол
اول برسان با حسن الحال
Умраш ба сдўи дувоздаҳ сол
عمرش به صدو دوازده سال
Вонгоаҳи зи ҳазрати рисолат
وانگاه ز حضرت رسالت
Бар сар нааш афсари шафоат
بر سر نهش افسر شفاعت
Вази дасти ътиаҳи бахши ҳайдар
وز دست عطیه بخش حیدر
Сероби куниши зи ҳавзи кавсар
سیراب کنش ز حوض کوثر