Сухан тай мекунам ногоҳ дар хоб

سخن طی می‌کنم ناگاه در خواب

Дар он бегуҳ ки дар ҷӯи хуфта буд об

در آن بی‌گه که در جو خفته بود آب

Ба гӯш омад садое дар чунонам

به گوش آمد صدایی در چنانم

Ки кард аз ҳазимати мурғи ҷонам

که کرد از هزیمت مرغ جانم

Чунон бархестам аз ҷои мушавваш

چنان برخاستم از جا مشوش

Ки бархезад сапанд аз рӯй оташ

که برخیزد سپند از روی آتش

Чунон беруни давидами бихўдонаҳ

چنان بیرون دویدم بیخودانه

Ки худро сохтам гум дар миёна

که خود را ساختم گم در میانه

Ман дармонда каз беруни ин дар

من درمانده کز بیرون این در

Ба он сайёд ҷон будам гумон бар

به آن صیاد جان بودم گمان بر

зи шасти шавқи тирӣ хӯрда будам

ز شست شوق تیری خورده بودم

Ки то дар мегушӯдам мурда будам

که تا در می‌گشودم مرده بودم