Чу шамъами кишту осӯдаи зи оҳи шуълаи бори худ
چو شمعم کشت و آسوده ز آه شعله بار خود
Ҷуз ин набӯдгар охири ёр ӣ Эй дидам зи ёри худ
جز این نبود گر آخر یاریای دیدم ز یار خود
Ба хӯни худ зи тираши ғлтму шодам ба умедӣ
به خون خود ز تیرش غلتم و شادم به امیدی
Ки ояд он шкороФкн ба сари вақти шикори худ
که آید آن شکارافکن به سر وقت شکار خود
Басаст умедгоҳи ман ҷафои тарсами бадал созӣ
بس است امیدگاه من جفا ترسم بدل سازی
Ба ноумедии умеди дили умедвори худ
به ناامیدی امید دل امیدوار خود
зи тороҷ хазонам нест парво хорбн бошам
ز تاراج خزانم نیست پروا خاربن باشم
Чаҳ гул дар бордорам то билразам бар баҳори худ
چه گل در باردارم تا بلرزم بر بهار خود
Манам муштоқ аз савдои зулф ӯ сияҳи рӯзӣ
منم مشتاق از سودای زلف او سیهروزی
Ки нашиносам зи ҳам аз тирагии лайл ва наҳор худ
که نشناسم ز هم از تیرگی لیل و نهار خود