Дидӣ охири ончӣ бо ман толеъ носоз кард

دیدی آخر آنچه با من طالع ناساز کرد

Ёрро аз ман маро аз ёри ғофил боз кард

یار را از من مرا از یار غافل باز کرد

Мисрўдм бар гулии икчнд ҳамчун булбулӣ

میسرودم بر گلی یکچند همچون بلبلی

Ногаҳони барги сафари он гули зи гулшан боз кард

ناگهان برگ سفر آن گل ز گلشن باز کرد

Сахти гирӣҳои ҳиҷраш бар фишори тоирам

سخت‌گیریهای هجرش بر فشار طایرم

Ошёнро тангтар аз чнгл шаҳбоз кард

آشیان را تنگ‌تر از چنگل شهباز کرد

Бор бастам манеҳам аз гулшан ба чашми ҳасратӣ

بار بستم منهم از گلشن به چشم حسرتی

Гзнми хӯн ҷигар натавонаш аз ҳам боз кард

گزنم خون جگر نتوانش از هم باز کرد

Қиссаи кӯтаҳи осмону анҷумаш каз хашму кин

قصه کوته آسمان و انجمش کز خشم و کین

Он ҷафои бунёд бо ман ин ситам оғоз кард

آن جفا بنیاد با من این ستم آغاز کرد

Ёрро аз ман буриданду мзо аз хонимон

یار را از من بریدند و مزا از خانمان

Гули з гулшан рафту булбул аз чаман парвоз кард

گل ز گلشن رفت و بلبل از چمن پرواز کرد

Кистам муштоқи саргарми фиғони мурғӣ казу

کیستم مشتاق سرگرم فغان مرغی کزو

Хешро охири кабоб аз шуъла овоз кард

خویش را آخر کباب از شعله آواز کرد