Ҳар саҳари ғлтм дар хӯн аз насими кӯии ту

هر سحر غلتم در خون از نسیم کوی تو

Чун нғлтонд ба хӯни моро ки дорад буии ту

چون نغلتاند به خون ما را که دارد بوی تو

Чун шавам эмин аз ӯ каз баҳри қатли ошиқон

چون شوم ایمن از او کز بهر قتل عاشقان

Ғамзаро бар кафи ду шамшераст аз абрӯии ту

غمزه را بر کف دو شمشیر است از ابروی تو

Гарна аз хӯн шаҳидон мекашад боло бигӯ

گرنه از خون شهیدان می‌کشد بالا بگو

намехӯрд об аз куҷои сарвқади дилҷӯии ту

می‌خورد آب از کجا سروقد دلجوی تو

Бӯса нагирифта зон лаби оташам дар ҷон гирифт

بوسه نگرفته زان لب آتشم در جان گرفت

Сӯхтами лаби ташнаи охир дар канории ҷӯии ту

سوختم لب‌تشنه آخر در کناری جوی تو

Аз ғамати печид ба худ доими раги ҷонами бетон

از غمت پیچید به خود دایم رگ جانم بتن

Печу тоби он ришта дорад бештар ё мӯии ту

پیچ و تاب آن رشته دارد بیشتر یا موی تو

Барад аз афсуни нигоҳии чашмат аз мо ақлу ҳуш

برد از افسون نگاهی چشمت از ما عقل و هوش

Нест кам зи эъҷози саҳари наргиси ҷодӯии ту

نیست کم ز اعجاز سحر نرگس جادوی تو

Ман кӣм то бо ту эй оташи табиат сар кунам

من کیم تا با تو ای آتش‌طبیعت سر کنم

Шуъларо дар печу тоби оради зи тундии хуии ту

شعله را در پیچ و تاب آرد ز تندی خوی تو

Гуфтӣ аз ман рӯ ба гардон чун кунам бо инки ҳаст

گفتی از من رو به گردان چون کنم با اینکه هست

Рӯй дили сӯии туам эй рӯй дилҳо сӯии ту

روی دل سوی توام ای روی دل‌ها سوی تو

Розҳо равшан шавад муштоқ аз ӯ гуё ки ҳаст

رازها روشن شود مشتاق از او گویا که هست

Соғари гетии намои ойӣнаи зонуии ту

ساغر گیتی‌نما آیینه زانوی تو