Барқи ҷаҳони сӯзи ҳасани он рухи афрӯхта

برق جهان‌سوز حسن آن رخ افروخته

Машъалаи афрӯзи ишқи оҳи ман сӯхта

مشعله‌افروز عشق آه من سوخته

Ҷомаи дебо буд хоссаи маи талъатон

جامهٔ دیبا بود خاصهٔ مه‌طلعتان

Пӯшиши мо аз ҷаҳони баси назари дӯхта

پوشش ما از جهان بس نظر دوخته

Сина нагирад фурӯғ аз дил бе сӯзи ишқ

سینه نگیرد فروغ از دل بی‌سوز عشق

Анҷуман афрӯз нест шамъи ниФрўхтаҳ

انجمن‌افروز نیست شمع نیفروخته

Ман ба ту ху кардаам чун зи ту нолам ки ҳаст

من به تو خو کرده‌ام چون ز تو نالم که هست

Бо ситами хоҷаи хуш банда омӯхта

با ستم خواجه خوش بندهٔ آموخته

Рози муҳаббат ки нест гӯши фалаки муҳаррамаш

راز محبت که نیست گوش فلک محرمش

Ман зи дили омухтами дили з ки омӯхта

من ز دل آموختم دل ز که آموخته

Гарна ҳавоаш оташаст баҳр чаҳ дар боғи ишқ

گرنه هواش آتش است بهر چه در باغ عشق

Бар сари ҳам рехтаи тоири пари сӯхта

بر سر هم ریخته طایر پر سوخته

Хусравят гар ҳавост гири раҳи бандагӣ

خسرویت گر هواست گیر ره بندگی

Кӣ ба азизӣ расад Юсуф нафурӯхта

کی به عزیزی رسد یوسف نفروخته

Гавҳари васлати маро кӣ ба каф арзон фитод

گوهر وصلت مرا کی به کف ارزان فتاد

Баҳр ту кардам талафи ман ҳамаи андӯхта

بهر تو کردم تلف من همه اندوخته

Сӯхтаам ғайри ман толиб муштоқ кист

سوخته‌ام غیر من طالب مشتاق کیست

Қадари шиносади ҳамин сӯхтаро сӯхта

قدر شناسد همین سوخته را سوخته