Чу моҳ чордаҳ дорам нигории чордаҳи сола

چو ماه چارده دارم نگاری چارده‌ساله

Ки рухсораш буд моҳу хаташ бар гирди маи ҳола

که رخسارش بود ماه و خطش بر گرد مه هاله

Дарин гулшани зиёд аз соғари ҳасани ту буд он май

درین گلشن زیاد از ساغر حسن تو بود آن می

Ки соқии рехт дар ҷоми гулу паймонаи лола

که ساقی ریخت در جام گل و پیمانه لاله

Набошам чун хамӯш аз ҷавр ӯ бо ин дили мискин

نباشم چون خموش از جور او با این دل مسکین

Чаҳ бармеи хезад аз оҳ ва чаҳ барме ояд аз нола

چه برمی‌خیزد از آه و چه برمی‌آید از ناله

Хуши он дам каз чамани масти ое ва аз тоб май резад

خوش آن دم کز چمن مست آیی و از تاب می‌ریزد

зи рухсорати арақ зон сон ки аз гулбаргтар жола

ز رخسارت عرق زان سان که از گلبرگ تر ژاله

Ндонӣ гарчи ҳо омад зи теғат бар дилам бингар

ندانی گر چه‌ها آمد ز تیغت بر دلم بنگر

Ки хӯн май резад аз мижгонтар прголаҳи прголаҳ

که خون می‌ریزد از مژگان تر پرگاله پرگاله

Нишоти табъ агар ҷӯии рӯ аз майхонаи ҷӯи конҷо

نشاط طبع اگر جویی رو از میخانه جو کآنجا

Май як сола аз дил май баради андӯҳи садсола

می یک‌ساله از دل می‌برد اندوه صدساله

Ба саҳро меравад он оҳӯии мишкӣн чаҳ хуш бошад

به صحرا می‌رود آن آهوی مشکین چه خوش باشد

Замонӣ коеду мишкӣни ғизолонаши зи дунбола

زمانی کاید و مشکین غزالانش ز دنباله

Арӯси фикри бикрами фориғ аз васфаст кин духтар

عروس فکر بکرم فارغ از وصف است کاین دختر

з некуӣ надорад ҳоҷати таърифи даллола

ز نیکویی ندارد حاجت تعریف دلاله

Рибоед бӯсаегар зи он лаб ширин занад дардам

رباید بوسه‌ای گر ز آن لب شیرین زند در دم

Лаби муштоқ аз ширинии он шаҳди тбхолаҳ

لب مشتاق از شیرینی آن شهد تبخاله