Чун битў нанолам зор дар гӯшаи тнҳоӣӣ

چون بیتو ننالم زار در گوشه تنهائی

Кӯи тоқати худдории кӯи тоби шкибоӣӣ

کو طاقت خودداری کو تاب شکیبائی

Лайлӣ вааш ман аз ман одоб чаҳ миҷўӣӣ

لیلی‌وش من از من آداب چه میجوئی

Оқили ниму шаҳрии маҷнӯнаму сҳроӣӣ

عاقل نیم و شهری مجنونم و صحرائی

То чанд тавон ҷонои давр аз ту басари бурдан

تا چند توان جانا دور از تو بسر بردن

Раҳмӣ ки дилам хӯн шуд дар гӯшаи тнҳоӣӣ

رحمی که دلم خون شد در گوشه تنهائی

Ту хусрави фармондиҳи ман бандаи фармон бар

تو خسرو فرمانده من بنده فرمان بر

Ҳошо занад аз ман сари ҷузи ончии ту Фрмоӣӣ

حاشا زند از من سر جز آنچه تو فرمائی

Аз меҳри кадомин аҳди бастии ту ки нишкастӣ

از مهر کدامین عهد بستی تو که نشکستی

Аз баҳр чаҳ май бандии паймон чу наме ёӣӣ

از بهر چه می‌بندی پیمان چو نمی‌یائی

эй мо бадви ту некӯ бо мо нафасӣ биншин

ای ما بدو تو نیکو با ما نفسی بنشین

Бар зиштии мо мангар шукронаи зибоӣӣ

بر زشتی ما منگر شکرانه زیبائی

Донеи ман ва ту воъиз бошем киу моро

دانی من و تو واعظ باشیم که و مارا

Чаҳ кор ва чаҳ шуғл ояд зини гунбади миноӣӣ

چه کار و چه شغل آید زین گنبد مینائی

Ман онкии баҳри маҳфили ҷузи бода на паймоем

من آنکه بهر محفل جز باده نه پیمایم

Ту онкии баҳри маҷлиси ҷузи бодаи нпимоӣӣ

تو آنکه بهر مجلس جز باده نپیمائی

Аз хеш наме нолами муштоқи дарин маҳфил

از خویش نمی‌نالم مشتاق درین محفل

Нолон задам ишқам чун не задам ноӣӣ

نالان زدم عشقم چون نی زدم نائی