Нокардаи амал эй ки талабкори биҳиштӣ

ناکرده عمل ای که طلبکار بهشتی

Хоҳӣ чаҳ самар хӯрд зи тухмӣ ки нагаштӣ

خواهی چه ثمر خورد ز تخمی که نگشتی

Сӯфии ҳамаи тазвир буд кори ту фарёд

صوفی همه تزویر بود کار تو فریاد

Зони дам ки кунӣ хирқа аз ин пашм ки раштӣ

زآن دم که کنی خرقه از این پشم که رشتی

Нозам ба сари кӯии харобот ки онҷо

نازم به سر کوی خرابات که آنجا

На савмиъае санг раҳаст ва на кнштӣ

نه صومعه‌ای سنگ رهست و نه کنشتی

Гашти он ки фано дар ту шуд осӯда ки онҷо

گشت آن که فنا در تو شد آسوده که آنجا

На бим ҷҳимӣаст на пурвои биҳиштӣ

نه بیم جحیمی است نه پروای بهشتی

Ман санг сиёҳам накунад тарбиятами лаъл

من سنگ سیاهم نکند تربیتم لعل

эй партав хуршед биҷӯ поки сириштӣ

ای پرتو خورشید بجو پاک‌سرشتی

Ҳаргиз сурхам нест марои оҳ ки набӯд

هرگز سرخم نیست مرا آه که نبود

Дар кӯии хароботи марои толеъи хиштӣ

در کوی خرابات مرا طالع خشتی

Гирди сарати ин хомаи муштоқ ки ҳаргиз

گرد سرت این خامه مشتاق که هرگز

Ҳарфӣ на зи асрори ҳақиқати ннўштӣ

حرفی نه ز اسرار حقیقت ننوشتی