Чу рӯят буд агар медошт хуршеди ҷаҳони оро

چو رویت بود اگر می‌داشت خورشید جهان‌آرا

Изорӣ аз гули сӯрии хаттӣ аз ънбрсоро

عذاری از گل سوری خطی از عنبرسارا

Набошад дар дилами ҷоӣӣ ки бошад бешикаст аз ту

نباشد در دلم جائی که باشد بی‌شکست از تو

Занӣ бар шишаи ман санг то кӣ сангдили ёро ?

زنی بر شیشه من سنگ تا کی سنگدل یارا؟

з рӯят гашта равшани сар ба сари офоқу ҳайронам

ز رویت گشته روشن سر به سر آفاق و حیرانم

Ки меҳри олами афрӯзии ту ё моҳи ҷаҳони оро

که مهر عالم‌افروزی تو یا ماه جهان‌آرا

Диламро бо дилат эй сангдил то кӣ буд улфат

دلم را با دلت ای سنگدل تا کی بود الفت

Набошад ғайри як дами ихтилоти шишау хоро

نباشد غیر یک دم اختلاط شیشه و خارا

Аҷаб мулкӣаст дарвешӣ ки пушти пои гадоӣ ӯ

عجب ملکیست درویشی که پشت پا گدای او

Занад бар маснади Искандар ва бар афсари доро

زند بر مسند اسکندر و بر افسر دارا

зи бими тундии хуят гушӯдани чашм бар рӯят

ز بیم تندی خویت گشودن چشم بر رویت

зи ёрон бар сари Кувайт буд ёрои крои ёро

ز یاران بر سر کویت بود یارا کرا یارا

Гирифтам дам назд муштоқ аз ҷаврат бигӯ то кӣ

گرفتم دم نزد مشتاق از جورت بگو تا کی

Ситами кеши ҷФокории ситами кишои ҷФокоро

ستم‌کیش جفاکاری ستم‌کیشا جفاکارا