Хуш онкӣ гашта таслим бар ҳикмат аз бдоит

خوش آنکه گشته تسلیم بر حکمت از بدایت

Лаби баста аз баду нек на шукр ва на шикоят

لب بسته از بد و نیک نه شکر و نه شکایت

эй душман қавӣ чист бимати зи мо заъифон

ای دشمن قوی چیست بیمت ز ما ضعیفان

Моро на зӯри хасмӣ на аз касе ҳимоят

ما را نه زور خصمی نه از کسی حمایت

Бар дарга ту доданд подоши хизматам ро

بر درگه تو دادند پاداش خدمتم را

Ҳар ходимӣ ки дорад махдум бе аноят

هر خادمی که دارد مخدوم بی‌عنایت

Дармонда дорадам сахти он сангдил ки дар вай

درمانده داردم سخت آن سنگدل که در وی

На гиряи рости таъсир на ноларо сироят

نه گریه راست تأثیر نه ناله را سرایت

Бастем рахт аз он кӯи конҷости хории афзӯн

بستیم رخت از آن کو کانجاست خواری افزون

Он банда ки бешаст мустуҷиби риоят

آن بنده که بیش است مستوجب رعایت

Мо кҷрў аз аластем эй ҳодии тариқат

ما کجرو از الستیم ای هادی طریقت

Онро биҷӯ ки бошад шоистаи ҳидоят

آنرا بجو که باشد شایسته هدایت

Чун дар талаб намирем нодида рӯй манзил

چون در طلب نمیریم نادیده روی منزل

Ҳам пои ҷустуҷӯи ланги ҳам роҳи байнҳоят

هم پای جستجو لنگ هم راه بینهایت

Аз бими хуии тундат хӯн шуд дилам чаҳ созам

از بیم خوی تندت خون شد دلم چه سازم

На тоқат хамӯшӣ на ҷуръати шикоят

نه طاقت خموشی نه جرأت شکایت

Шуд кишвари дили мо вайрони зи ҷаври душман

شد کشور دل ما ویران ز جور دشمن

Дастӣ барор вақтаст эй соҳиби вилоят

دستی برآر وقت است ای صاحب ولایت

Барад аз ҳадиси васлати хоби адами ҷҳонро

برد از حدیث وصلت خواب عدم جهانرا

Фарёди азин фасонаи афғон аз ин ҳикоят

فریاد ازین فسانه افغان از این حکایت

То кӣ кашии азуи сар каз файзи табъи қонеъ

تا کی کشی ازو سر کز فیض طبع قانع

Зон лаб буд дўбўсии муштоқро кифоят

زان لب بود دوبوسی مشتاق را کفایت