Гирам ки кунам ман аз муноҳии парҳез

گیرم که کنم من از مناهی پرهیز

Бо ҳукми қазо караст ёроии ситез

با حکم قضا کر است یارای ستیز

Соқии бкФми ниҳодаи ҷоми лабрез

ساقی بکفم نهاده جام لبریز

Мигўидми онгоҳ ки каҷи дору марез

میگویدم آنگاه که کج دار و مریز