Оҳ аз чархи ҷФопишаҳ ки даст

آه از چرخ جفاپیشه که دست

Накушуд икнФс аз ҷавру ситам

نکشد یکنفس از جور و ستم

Ҳарки аз гардиш айём гузошт

هرکه از گردش ایام گذاشت

Пои дарин марҳала чун нақши қадам

پا درین مرحله چون نقش قدم

Сохташ раҳи сайр аз дашти вуҷӯд

ساختش ره سیر از دشت وجود

Рост чун ҷодаи бсҳрои адам

راست چون جاده بصحرای عدم

Ҳаркиро дар чамани даҳр чу сарв

هرکه را در چمن دهر چو سرو

Сохт сари сабзи зи бахти хуррам

ساخت سر سبز ز بخت خرم

Ҳамчу авроқ хон охири кор

همچو اوراق خوان آخر کار

Рехташ дафтар ҳастӣ аз ҳам

ریختش دفتر هستی از هم

Чанд бар лавҳи сухан аз шимш

چند بر لوح سخن از شیمش

Роҳ паймӯда кунам тай чу қалам

راه پیموده کنم طی چو قلم

Рафт аз ҷаври фалак дар таҳи хок

رفت از جور فلک در ته خاک

Бонӯии ҳиҷлаи исмати Марям

بانوی حجله عصمت مریم

Бошад аввалӣ ки кунам мухтасараш

باشد اولی که کنم مختصرش

Ин сухани коваради андӯҳу ?илам

این سخن کاورد اندوه و الم

Қади он гулбуни нави хез ки буд

قد آن گلبن نو خیز که بود

Ғайрати сарви гулистони Ирам

غیرت سرو گلستان ارم

Сарнигӯни сохташ аз сарсари кин

سرنگون ساختش از صرصر کین

Фалаки ҳодисаи зои ҳамчуи илм

فلک حادثه زا همچو علم

Ғараз аз ҷаври фалак чун гардид

غرض از جور فلک چون گردید

Коми нодидаи бурун аз олам

کام نادیده برون از عالم

Гуфт таърихи вФотши муштоқ

گفت تاریخ وفاتش مشتاق

Рафт нокоми зи дунёи Марям

رفت ناکام ز دنیا مریم