Ҳазор шукр ки омад баҳор ва рафт хазон
هزار شکر که آمد بهار و رفت خزان
зи файзи мақдам гул шуд ҷаҳони пери ҷавон
ز فیض مقدم گل شد جهان پیر جوان
зи пардаи рух бсФоиӣ намӯд абри баҳор
ز پرده رخ به صفایی نمود ابر بهار
Ки ҳаргиз оина ноед буруни зоинаҳи дон
که هرگز آینه ناید برون ز آینهدان
Дамид лолау гули садҳазори ранги зи хок
دمید لاله و گل صدهزار رنگ ز خاک
Шуд ошкори замин дар дил ончӣ дошт ниҳон
شد آشکار زمین در دل آنچه داشت نهان
Замин Биҷӯш тароват ки ҳамчуи гул бар шох
زمین به جوش طراوت که همچو گل بر شاخ
Шукуфта шуд басари тири ғунчаи пайкон
شکفته شد به سر تیر غنچهٔ پیکان
зи файзи абр баҳорӣ дамид сабзаи зи хок
ز فیض ابر بهاری دمید سبزه ز خاک
Бидон сифат ки хат аз сабзаи ъзорбтон
بدان صفت که خط از سبزهٔ عذار بتان
Баҳри қадами зи дили хоки сабза Эй зад ҷӯш
به هر قدم ز دل خاک سبزهای زد جوش
Ҳаёти бахштар обаши зи чашмаи ҳайвон
حیاتبخشتر آبش ز چشمهٔ حیوان
Чамани зи ҷӯш сафо шуд бони сифати комад
چمن ز جوش صفا شد به آن صفت کامد
Бидида қатраи шабнам чу гавҳари ғалатон
به دیده قطرهٔ شبنم چو گوهر غلتان
зи бскаҳи мавҷи таровати азин чамани брхўост
ز بس که موج طراوت از این چمن برخاست
Фитод оби фалакро биҷавии коҳи кашон
فتاد آب فلک را به جوی کاهکشان
Сафопазир чунон шуд замини зи сайқали абр
صفاپذیر چنان شد زمین ز صیقل ابر
Ки гашти ойина аз ҳайраташи чўоби равон
که گشت آینه از حیرتش چو آب روان
Чамани зи лола ва гул шуд бони сифати лабрез
چمن ز لاله و گل شد به آن صفت لبریز
Ки ҳамчуи ғунча фароҳам наомадаш домон
که همچو غنچه فراهم نیامدش دامان
Чунин ки ҷилва мавҷ ҳавост ҳастӣ бахш
چنین که جلوهٔ موج هواست هستیبخش
Дарин баҳор чу ҷоми сабки зртли гарон
درین بهار چو جام سبک ز رطل گران
Ривоҷи кори бҷоӣии расидаи мстонро
رواج کار به جایی رسیده مستان را
Ки шиша гар шаканд мӯҳтасиб диҳад товон
که شیشه گر شکند محتسب دهد تاوان
Бидон сифат ки кунад иқтизои бодаи кашӣ
بدان صفت که کند اقتضای بادهکشی
Дарин баҳори зи кайфияти ҳаводорон
درین بهار ز کیفیت هواداران
Аҷаб набошад агар ҷом мешавад дар базм
عجب نباشد اگر جام میشود در بزم
Брнги соғари хуршеди худбахуди гардон
به رنگ ساغر خورشید خود به خود گردان
Дарин ҳдиқаҳ ки бо сад забон наме ояд
درین حدیقه که با صد زبان نمیآید
зи кас шумора омад шуд баҳору хазон
ز کس شمارهٔ آمد شدِ بهار و خزان
Наомадаст баҳории бад-ӣни хушии ҳаргиз
نیامدست بهاری بدین خوشی هرگز
Казу шукуфтаи гули антФоши перу ҷавон
کز او شکفته گل انتفاش پیر و جوان
Агар ғалат накунам ин сурӯши айшу нишот
اگر غلط نکنم این سروش عیش و نشاط
Буд зи файзи ҷулуси шҳншаҳи даврон
بود ز فیض جلوس شهنشه دوران
Ҷаноби шоҳи млоики сипоҳи нодиршоҳ
جناب شاه ملایکسپاه نادرشاه
Хдиўи ҷами азимати хусрави Сикандарашон
خدیوِ جمعظمت خسروِ سکندرشان
Шаҳӣ ки пояи қадари рафъи дарбонаш
شهی که پایهٔ قدر رفع دربانش
Қадам гузошта бартар аз ин баланди айвон
قدم گذاشته برتر از این بلند ایوان
Шаҳӣ ки киштӣ на чархро баҳам шаканд
شهی که کشتی نه چرخ را به هم شکند
Чўоби теғи ҷаҳони гир ӯ кунад тӯфон
چو آب تیغ جهانگیر او کند طوفان
Шаҳӣ ки нохуни мушкили гушои ҳиммат ӯ
شهی که ناخن مشکلگشای همت او
Ҳазор уқдаи душворро кунад осон
هزار عقدهٔ دشوار را کند آسان
Шаҳӣ ки гоҳи гуҳари пошии ҳисоби карам
شهی که گاه گهرپاشی حساب کرم
Бар об аз каф ҷўдш равад чаҳ баҳр ва чаҳ кон
بر آب از کف جودش رود چه بحر و چه کان
Шаҳӣ ки ҳайбат ӯ бонг агар зинда бар кӯҳ
شهی که هیبت او بانگ اگر زند بر کوه
Билраза ояду гардани басони оби равон
به لرزه آید و گردن به سان آب روان
Ба тахти салтанати ин хусрави баланди иқбол
به تخت سلطنت این خسرو بلند اقبال
Ки пеши рифъати ҷоҳаши хаҷал буд кайвон
که پیش رفعت جاهش خجل بود کیوان
Ҷулус кард бурузи хуҷастаи наврӯз
جلوس کرد به روز خجستهٔ نوروز
зи ёрии фалаку нусрати худои ҷаҳон
ز یاری فلک و نصرت خدای جهان
Дигар барои чаҳ зини боғ ҳар кафи хокӣ
دگر برای چه زین باغ هر کف خاکی
з хуррамӣ нашавад рашки равзаи ризвон
ز خرمی نشود رشک روضهٔ رضوان
Хулоса аз мадади бахт такя зад муштоқ
خلاصه از مدد بخت تکیه زد مشتاق
Чу бар сарири шаҳаншоҳии он рафеъи макон
چو بر سریر شهنشاهی آن رفیعمکان
Навишт хомаи ду мисра ки соли таърихаш
نوشت خامه دو مصرع که سال تاریخش
з ҳар якяш шавад бе каму зиёди аён
ز هر یکیش شود بیکم و زیاد عیان
Расонади мужда шоҳӣ бигӯаш аҳли ҷаҳон
رساند مژدهٔ شاهی به گوش اهل جهان
Ҷулуси нодири офоқи шоҳи ҷами дарбон
جلوس نادر آفاق شاه جم دربان