Чашми масти ту ҳамон офат ҷонаст ки буд
چشم مست تو همان آفت جانست که بود
Тири мижгони ту длдўз чунонаст ки буд
تیر مژگان تو دلدوز چنانست که بود
Нигаҳи гарми ҳамон шуъла фишонаст ки буд
نگه گرم همان شعله فشانست که بود
Дар нигини ту ҳамон заҳр ниҳонаст ки буд
در نگین تو همان زهر نهانست که بود
Лаби лаъли ту ҳамон талх забонаст ки буд
لب لعل تو همان تلخ زبانست که بود
Гарчи хатати зи кафи нози Аннани баради туро
گرچه خطت ز کف ناز عنان برد ترا
Лашгари мӯрчагони танг шукр хӯрд туро
لشگر مورچگان تنگ شکر خورد ترا
Дили зи хӯни резии мо ҳеҷ нёзрди туро
دل ز خونریزی ما هیچ نیازرد ترا
Хат бераҳм ба инсоф наёвард туро
خط بیرحم به انصاف نیاورد ترا
Хашму нози ситам ҷавр ҳамонаст ки буд
خشم و ناز ستم جور همانست که بود
Аикаҳ дар дилбарӣ ва меҳр набӯдат сонӣ
ایکه در دلبری و مهر نبودت ثانی
Чаҳ шуд он лутфи ту дар ҳар нигаҳи пинҳонӣ
چه شد آن لطف تو در هر نگه پنهانی
Монаи онем ки бемеҳру вафо май хуоне
مانه آنیم که بیمهر و وفا میخوانی
Дили мо бо ту чунонаст ки худ майдонӣ
دل ما با تو چنانست که خود میدانی
Гӯшаи чашми ту бо мо на чунонаст ки буд
گوشه چشم تو با ما نه چنانست که بود
Чанд мижгони ту аишўхи зи мо баргардад
چند مژگان تو ایشوخ ز ما برگردد
Дили овора аз он зулфи дўтои баргардад
دل آواره از آن زلف دوتا برگردد
Грдли сахти ту аз ҷавру ҷафои баргардад
گردل سخت تو از جور و جفا برگردد
Нест мумкин ки дили мо зи вафои баргардад
نیست ممکن که دل ما ز وفا برگردد
Мо ҳамонем агар ёр ҳамонаст ки буд
ما همانیم اگر یار همانست که بود
Теғи бедоди турои хати сияҳ ҷавҳар шуд
تیغ بیداد ترا خط سیه جوهر شد
Занг бар оина рӯй ту равшан гар шуд
زنگ بر آینه روی تو روشن گر شد
Бештари чашми ту аз серумаи зиён овар шуд
بیشتر چشم تو از سرمه زیانآور شد
Шаби зулфати зи хати сабзи сияҳи дил тар шуд
شب زلفت ز خط سبز سیه دلتر شد
Ин сияҳи кораи ҳамон душман ҷонаст ки буд
این سیه کاره همان دشمن جانست که بود
Чашми бемори ту барад аз дили ман тоб ва тавон
چشم بیمار تو برد از دل من تاب و توان
Хонаи ҳуш маро кард нигоҳати вайрон
خانه هوش مرا کرد نگاهت ویران
Дод бар боди ситамҳои ту дайну дилу ҷон
داد بر باد ستمهای تو دین و دل و جان
Гарчи нагузошт асари ишқи ту аз ному нишон
گرچه نگذاشت اثر عشق تو از نام و نشان
Дили зи доғати баҳмони меҳр ва нишонаст ки буд
دل ز داغت بهمان مهر و نشانست که بود
Гарчи майхонаи нози ту зи хати гашти хароб
گرچه میخانه ناز تو ز خط گشت خراب
Май ҷакад аз лаби лаъли ту ҳамон бодаи ноб
میجکد از لب لعل تو همان باده ناب
Хезу муштоқи ҳазинро ба ду ҷомӣ дарёб
خیز و مشتاق حزین را به دو جامی دریاب
Гарчи шуд бодаи ҳасани ту зи хати пои бркоб
گرچه شد باده حسن تو ز خط پا برکاب
Соиб аз ҷумлаи хўно ба кшонст ки буд
صائب از جمله خونا به کشانست که بود