Соқӣ ба ёд ёр бидиҳ соғарии з май

ساقی به یاد یار بده ساغری ز می

Аз он гунаҳ чаҳ бок ки бошад ба ёди вай

از آن گنه چه باک که باشد به یاد وی

Ман жандаи пӯши ёрам ва дорам ба ҷон ӯ

من ژنده پوش یارم و دارم به جان او

Нанг аз қабои қайсару ор аз кулоҳи вай

ننگ از قبای قیصر و عار از کلاه وی

Шармами зи фақри бод , муқобил кунам агар

شرمم ز فقر باد، مقابل کنم اگر

Бо ганҷи фақри шаҳри сафоҳону малики рай

با گنج فقر شهر صفاهان و ملک ری

То кӣ дило ба мадрисаи томоту тараот

تا کی دلا به مدرسه طامات و ترهات

Бишинав ҳадиси ёри ду рӯзии з ноӣу не

بشنو حدیث یار دو روزی ز نای و نی

Воъиз магӯ ҳадиси биҳишту қусӯру ҳур

واعظ مگو حدیث بهشت و قصور و حور

Мо тавсани ҳўӣ ва ҳавас кардаем пай

ما توسن هوی و هوس کرده ایم پی

Мо андалеб гулшан қудсему боғи мо

ما عندلیب گلشن قدسیم و باغ ما

Эмин буд зи боди хазону ҳавои дай

ایمن بود ز باد خزان و هوای دی

Зоҳид бирав чаҳ таъна ӣ мастии занӣ ки ҳаст

زاهد برو چه طعنه ی مستی زنی که هست

Маст аз хаёли дӯст « сафойӣ » на маст май

مست از خیال دوست «صفایی» نه مست می