Дами даракаш эй носеҳ ки ман , дорам дили девона Эй
دم درکش ای ناصح که من، دارم دل دیوانهای
Бигушо лаб эй ҳамдам бигӯ баҳри худои афсона Эй
بگشا لب ای همدم بگو بهر خدا افسانهای
Аз шаҳри ҷонам сайр шуд , кӯи дашт беандоза Эй
از شهر جانم سیر شد، کو دشت بیاندازهای
Аз хона танг омад дилами кӯи гӯшаи вайрона Эй
از خانه تنگ آمد دلم کو گوشهٔ ویرانهای
Ҳарфӣ на андари мадрисаи ҷузи лои тслм ё ки лам
حرفی نه اندر مدرسه جز لا تسلم یا که لم
Нишнидам онҷо аз касе як нолаи мастона Эй
نشنیدم آنجا از کسی یک نالهٔ مستانهای
Умрӣ шуд аз ман мадрисаи обод ва мехоҳам кунун
عمری شد از من مدرسه آباد و میخواهم کنون
Куффораи он дар ҳарами тарҳи афканами майхона Эй
کفارهٔ آن در حرم طرح افکنم میخانهای
Ин ошноёни сар ба сар гарм нифоқанд эй писар
این آشنایان سر به سر گرم نفاقند ای پسر
Танҳо нишин , борӣ агар хоҳӣ биҷӯ бегона Эй
تنها نشین، باری اگر خواهی بجو بیگانهای
Бигзор то ман рахти худ зоинҷо ба ҷое афканам
بگذار تا من رخت خود زاینجا به جایی افکنم
Конҷо на гулро булбулӣ , на шамъро парвона Эй
کآنجا نه گل را بلبلی، نه شمع را پروانهای
Даврати гирифтаи дӯстон , чун даври шиъии таркмон
دورت گرفته دوستان، چون دور شیعی ترکمان
Хез эй « сафойӣ » сӯишони як ҳамлаи мардона Эй
خیز ای «صفایی» سویشان یک حملهٔ مردانهای