эй кавкаби умеди шабии коши броиӣ

ای کوکب امید شبی کاش برآیی

эй шоми ?илами кош ки рӯзӣ ба сроиӣ

ای شام الم کاش که روزی به سرآیی

Гуфтӣ ки шаби марги биёям ба бар ту

گفتی که شب مرگ بیایم به بر تو

Имшаби шаб маргастгар имрӯзи биёе

امشب شب مرگ است گر امروز بیایی

Чун гӯш ба фарёди ман он моҳ надорад

چون گوش به فریاد من آن ماه ندارد

эй оҳ чаро биҳдаҳ аз синаи броиӣ

ای آه چرا بیهده از سینه برآیی

Оташ фиканӣ яксара дар хирман ҳастӣ

آتش فکنی یکسره در خرمن هستی

Рӯзии зи пас парда агар рух бинмое

روزی ز پس پرده اگر رخ بنمایی

Пар ънбрсоро кунӣ ин ҳуққа ӣ гардун

پر عنبرسارا کنی این حقه ی گردون

Гар як гиреҳ аз турра ӣ мишкӣн бигушое

گر یک گره از طره ی مشکین بگشایی

Бигрифта дили мо бар мо хуии бади мо

بگرفته دل ما بر ما خوی بد ما

эй кош ба як ишваи дили мо брбоиӣ

ای کاش به یک عشوه دل ما بربایی

Ҷустами дили худроу нишони пеш ту доданд

جستم دل خود را و نشان پیش تو دادند

Аммо чаҳ самар чунки надонам ту куҷое

اما چه ثمر چونکه ندانم تو کجایی

Акси рух ӯро ба назари гир « сафойӣ »

عکس رخ او را به نظر گیر «صفایی»

То занги ғам аз оина ӣ дил бизадойӣ

تا زنگ غم از آینه ی دل بزدایی