Рост гӯям ман агар худ мард деҳқон будамӣ
راست گویم من اگر خود مرد دهقان بودمی
Ҳар дарахтии ғайри ток аз боғҳо бдрўдмӣ
هر درختی غیر تاک از باغها بدرودمی
Пас ба ҷой ҳар дарахтӣ то какии бншондмӣ
پس به جای هر درختی تا ککی بنشاندمی
Низ сад ток дигар биллоҳ бар он аФзўдмӣ
نیز صد تاک دگر بالله بر آن افزودمی
Баҳр ҳар токии пас аз майхона чун ббридмӣ
بهر هر تاکی پس از میخانه چون ببریدمی
Вонгаҳе аз хами баҳри ҷӯи чашмае бгшўдмӣ
وانگهی از خم بهر جو چشمه ای بگشودمی
То нигаҳ дорам ман аз чашм бидон покони ток
تا نگه دارم من از چشم بدان پاکان تاک
Не ба рӯзу не ба шаби як лаҳзае нғнўдмӣ
نی به روز و نی به شب یک لحظه ای نغنودمی
Чунки онҳоро ба коми дил ба бори оўрдмӣ
چونکه آنها را به کام دل به بار آوردمی
Дона ӣ ангури онҳоро ба каси ннмўдмӣ
دانه ی انگور آنها را به کس ننمودمی
Чидмии ангури он бар дӯши худ бгрФтмӣ
چیدمی انگور آن بر دوش خود بگرفتمی
Пас раҳи майхона бо бори гарони пимўдмӣ
پس ره میخانه با بار گران پیمودمی
Пас ба дасти худ ҳамаи ангурҳо аФшрдмӣ
پس به دست خود همه انگورها افشردمی
Кардамӣ дар хами сари онро ба гули андўдмӣ
کردمی در خم سر آن را به گل اندودمی
Вонгаҳеи ҳам рӯз ва ҳам шаби пои хами бншстмӣ
وانگهی هم روز و هم شب پای خم بنشستمی
Аз шааф гоҳе ба пои хами сари худ сўдмӣ
از شعف گاهی به پای خم سر خود سودمی
Чун раседӣ бодаи аввали саҷда ӣ ҳақ кардамӣ
چون رسیدی باده اول سجده ی حق کردمی
Неи ҳамин саҷда , намозии ҳам бар он аФзўдмӣ
نی همین سجده، نمازی هم بر آن افزودمی
Аз нишоту шавқ онгаҳ даврае рқсидмӣ
از نشاط و شوق آنگه دوره ای رقصیدمی
Бӯса бар хами додмӣ онгаҳ сараши бгшўдмӣ
بوسه بر خم دادمی آنگه سرش بگشودمی
Пас аз он май як ду каф бар хештани аФшондмӣ
پس از آن می یک دو کف بر خویشتن افشاندمی
Хирқау саҷҷодаи худро ба май олўдмӣ
خرقه و سجاده خود را به می آلودمی
Пас лаби худ бар лаби хам бо адаби бнҳодмӣ
پس لب خود بر لب خم با ادب بنهادمی
Ончӣ будӣ ман дар он паймонаи сони пимўдмӣ
آنچه بودی من در آن پیمانه سان پیمودمی
Дар таҳи он эй « сафойӣ » чизе ар монадӣ ба ҷой
در ته آن ای «صفایی» چیزی ار ماندی به جای
Ҳасбаи ллаҳи тўрои ҳам ҷуръае бхшўдмӣ
حسبة لله تورا هم جرعه ای بخشودمی