Ва пеш аз ин донистӣ ки қувваи инсонӣа ки мадхалят дар сифот ва ахлоқ доранд чаҳоранд : қувваи оқила , омила , ғзбиаҳу шҳўиаҳ ва донистӣ ки камоли қувваи омила , инқиёд ва итоат ӯст аз барои оқила дар истеъмоли соири қуво дар аъмоли ҳасанау адолати иборат аз онаст ,у нақси он дар адам инқиёдаст .

و پیش از این دانستی که قوه انسانیه که مدخلیت در صفات و اخلاق دارند چهارند: قوه عاقله، عامله، غضبیه و شهویه و دانستی که کمال قوه عامله، انقیاد و اطاعت اوست از برای عاقله در استعمال سایر قوا در اعمال حسنه و عدالت عبارت از آن است، و نقص آن در عدم انقیاد است.

Пас ҳаргоҳи соири қуво ба мартаба камол бошанд адолат ҳосил хоҳад буд ,у ҳаргоҳ ноқис бошанд адолат мунтафӣ хоҳад буду таҳаққуқу антФоءи адолати тобеъи камолу нақси соир қувоаст .

پس هرگاه سایر قوا به مرتبه کمال باشند عدالت حاصل خواهد بود، و هرگاه ناقص باشند عدالت منتفی خواهد بود و تحقق و انتفاء عدالت تابع کمال و نقص سایر قوا است.

Ва адолат , амреаст ҷомеъи ҷамеъи сифоти камолӣаи пас аз барои касби адолат ба хусӯси кайфиятии хос , ва аз барои азолаҳи зидаш ки ҷавраст , муолиҷае махсӯс нест , ва аз барои қувваи омилаи сифоти камолӣаи махсӯсӣ ки таъаллуқ ба соир қуво надошта бошад нест , балки ҷамеъи сифоти махсӯса аз фазойилу рзоил мутаъаллиқаст ё ба қувваи оқила ё ғзбиаҳ ё шҳўиаҳ , ё ба ду қувва аз ин қуво ё се қувва ,у тафсили онҳоро дар чаҳоруми мақом зикр мекунем .

و عدالت، امری است جامع جمیع صفات کمالیه پس از برای کسب عدالت به خصوص کیفیتی خاص، و از برای ازاله ضدش که جور است، معالجه ای مخصوص نیست، و از برای قوه عامله صفات کمالیه مخصوصی که تعلق به سایر قوا نداشته باشد نیست، بلکه جمیع صفات مخصوصه از فضایل و رذایل متعلق است یا به قوه عاقله یا غضبیه یا شهویه، یا به دو قوه از این قوا یا سه قوه، و تفصیل آنها را در چهارم مقام ذکر می کنیم.

Ва аз барои адолат агарчӣ тариқаи хосса дар иктисоби он ,у муолиҷаи махсӯса аз барои азолаҳи зид он нест , ва ба иктисоби соири фазойил , адолати ҳосил ,у азолаҳи бақияи рзоили зиди он зоил мешавад ,у лекини худ адолат чун мусталзими ҷамеъи маликоти фозила , балки ҷомеъ ҷамеъаст ,у ашрафи фазойил ва камолотаст , ибтидо , шарафу фазилати онро ҳам дар як мақоми алии ҳада баён мекунем пас , ин боб муштамиласт бар панҷ мақом ба ин тартиб :

و از برای عدالت اگرچه طریقه خاصه در اکتساب آن، و معالجه مخصوصه از برای ازاله ضد آن نیست، و به اکتساب سایر فضایل، عدالت حاصل، و ازاله بقیه رذایل ضد آن زایل می شود، و لیکن خود عدالت چون مستلزم جمیع ملکات فاضله، بلکه جامع جمیع است، و اشرف فضایل و کمالات است، ابتدا، شرف و فضیلت آن را هم در یک مقام علی حده بیان می کنیم پس، این باب مشتمل است بر پنج مقام به این ترتیب:

Мақоми аввал : дар баёни ончии мутаъаллиқ ба қувва омилааст ки иборатаст аз адолат

مقام اول: در بیان آنچه متعلق به قوه عامله است که عبارت است از عدالت

Мақоми дувум : дар зикри ахлоқу сифотӣ ки мутаъаллиқаст ба қувваи оқила

مقام دوم: در ذکر اخلاق و صفاتی که متعلق است به قوه عاقله

Мақоми сеюм : дар баёни ахлоқи мутаъаллиқ ба қувваи ғзбиаҳ

مقام سوم: در بیان اخلاق متعلق به قوه غضبیه

Мақоми чаҳорум : дар шарҳи маликоти мутаъаллиқа ба қувваи шҳўиаҳ

مقام چهارم: در شرح ملکات متعلقه به قوه شهویه

Мақоми панҷум : дар тафсилу табйини авсофи мутаъаллиқа ба ду қувва ё се қувва аз қувои слос

مقام پنجم: در تفصیل و تبیین اوصاف متعلقه به دو قوه یا سه قوه از قوای ثلاث

Ва дар ҳар мақомӣ аз се мақоми охири сифоти разила ки мутаъаллиқ ба он мақомаст унвон мекунем , ва дар рзоили он унвон , ъломоту ақсому асбобу музирату алоҷи он сифатро ,у зиди он аз сифоти ҳасана ,у ъломоту манфиату тадбири таҳсили онро дар фусӯл чанд баён мекунем .

و در هر مقامی از سه مقام آخر صفات رذیله که متعلق به آن مقام است عنوان می کنیم، و در رذایل آن عنوان، علامات و اقسام و اسباب و مضرت و علاج آن صفت را، و ضد آن از صفات حسنه، و علامات و منفعت و تدبیر تحصیل آن را در فصول چند بیان می کنیم.