Ва чун бар қалилӣ аз аҷоиби сари мустаҳзари гаштии назарӣ ба ҷониб чашм кун ва бибин ки чигуна онро ба шаклии хушу ҳиأтии дилкашу рангии марғӯбу тарзии маҳбӯби офарӣда ва аз барои он ҳафт табақа ва се рутӯбат қарор дода ки агар яке аз онҳо мутағаййир гардад амр дидан мухтал шавад ва таъаммул кун ки сӯрати осмон ба ин азимату вусъатро дар ҳадақаи он ки аз адасӣ бештар нест зоҳир гардонид ва аз барои ҳар чашмии ду « ҷФн » офарид ки онро аз дӯду гирду соири мўзёти муҳофизати намояду ҷФни зерин чун сокин буд кучактар офарид ки ҳадақаро напӯшоанду фазлоти чашм дар он муҷтамаъ нагардаду ҷФнҳоро зинат дод ба мижаҳо ки ҳар гоҳ гушӯдани чашми зарурӣу хавфи мўзёт ба чашм бошад мижаи онро муҳофизати намояд , ҳамчунон ки дар вақти боди шадид ки бо он хок ва ғубор бошад андакии чашмро мегушойанду мижаҳои болоу зерро ба якдигар васл намӯда то панҷара ҳосил мешавад ва аз ақаби он нигоҳ ме кунанд

و چون بر قلیلی از عجایب سر مستحضر گشتی نظری به جانب چشم کن و ببین که چگونه آن را به شکلی خوش و هیأتی دلکش و رنگی مرغوب و طرزی محبوب آفریده و از برای آن هفت طبقه و سه رطوبت قرار داده که اگر یکی از آنها متغیر گردد امر دیدن مختل شود و تأمل کن که صورت آسمان به این عظمت و وسعت را در حدقه آن که از عدسی بیشتر نیست ظاهر گردانید و از برای هر چشمی دو «جفن» آفرید که آن را از دود و گرد و سایر موذیات محافظت نماید و جفن زیرین چون ساکن بود کوچکتر آفرید که حدقه را نپوشاند و فضلات چشم در آن مجتمع نگردد و جفنها را زینت داد به مژه ها که هر گاه گشودن چشم ضروری و خوف موذیات به چشم باشد مژه آن را محافظت نماید، همچنان که در وقت باد شدید که با آن خاک و غبار باشد اندکی چشم را می گشایند و مژه های بالا و زیر را به یکدیگر وصل نموده تا پنجره حاصل می شود و از عقب آن نگاه می کنند