Ҳамчуи он деви раҷими куштанӣ
همچو آن دیو رجیم کشتنی
Кӯи гузашт аз ҳади худ аз раҳзанӣ
کو گذشت از حد خود از رهزنی
Пои зи ҳади хеши болотар ниҳод
پا ز حد خویش بالاتر نهاد
Роҳу расми бандагӣ аз даст дод
راه و رسم بندگی از دست داد
Шуъла ӣ ғайрат саропояш бсухт
شعلهٔ غیرت سراپایش بسوخت
Оташи лаънат ба ҷонаш бар фурухт
آتش لعنت به جانش برفروخت
Ронда шуд аз олами Каррӯбӣон
رانده شد از عالم کروبیان
Дар замин афтод хору мстҳон
در زمین افتاد خوار و مستهان
Солҳои бишмори андари сипеҳр
سالهای بیشمار اندر سپهر
Он бқомти бдқрини моҳу меҳр
آن به قامت بُد قرین ماه و مهر
Бар фарози осмон парчам задӣ
بر فراز آسمان پرچم زدی
Бо млоики болу пар барҳам задӣ
با ملایک بال و پر بر هم زدی
Чун накард ӯ саҷда ӣ одами қабул
چون نکرد او سجدهٔ آدم قبول
Кавкаб бахташ фитод андари уфӯл
کوکب بختش فتاد اندر افول
Хору зору ронда ӣ даргоҳ шуд
خوار و زار و راندهٔ درگاه شد
Аз фарози ма ба қаър чоҳ шуд
از فراز مَه به قعر چاه شد
Ъзўи тамкинаши ҳама барбод рафт
عزّ و تمکینش همه بر باد رفت
Илмҳояши србср аз ёд рафт
علمهایش سر به سر از یاد رفت
Ореи ореи зулмату дӯди гуноҳ
آری آری ظلمت و دود گناه
Хона ӣ дилро кунад тору сиёҳ
خانهٔ دل را کند تار و سیاه
Дар қафо ҳар зулматиро зулматии сет
در قفا هر ظلمتی را ظلمتیست
Ҳргнаҳи нассоҷу пардаи ғифлатии сет
هر گنه نساجِ پرده غفلتیست
Илмро дар дил малик ме оварад
علم را در دل مَلَک میآورد
Чун сияҳ шуд кӣ малик дохил шавад
چون سیه شد کی مَلَک داخل شود
Дили тўрои ойӣна ӣ нӯронӣ аст
دل تو را آیینهٔ نورانی است
Вази худои олам раббонӣ аст
وز خدای عالم ربانی است
Дил чу мротаст ва сӯратҳои ғайб
دل چو مرآت است و صورتهای غیب
Мунъакис гардад дар он бешаку риб
منعکس گردد در آن بی شک و ریب
Лек то ойӣнаи зангорӣ буд
لیک تا آیینه زنگاری بُوَد
Кӣ дар онҷои сӯратии сорӣ буд
کی در آنجا صورتی ساری بُوَد
Пок кун ойӣна ӣ дилро зи занг
پاک کن آیینهٔ دل را ز زنگ
Аксҳо бингар дар он пас ранги ранг
عکسها بنگر در آن پس رنگ رنگ
Пок кун аз рӯй дили зангор ро
پاک کن از روی دل زنگار را
Кун тамошои олами асрор ро
کن تماشا عالم اسرار را
Занг аз дил эй бародар давр кун
زنگ از دل ای برادر دور کن
Вонгаҳеи сайри ҷаҳони нўркн
وانگهی سیر جهان نور کن
Дил агар чаҳ зинда ӣ об ва гул аст
دل اگرچه زندهٔ آب و گل است
Ҷониби чапи зини раҳ ӯро манзил аст
جانب چپ زین ره او را منزل است
Чун ямини зебандатар буд аз ясор
چون یمین زیبندهتر بود از یسار
Шуд дар иқлӣми ямини онҷои қарор
شد در اقلیم یمین آنجا قرار
Сина роҳаст аз ямини роҳии ниҳон
سینه را هست از یمین راهی نهان
Сӯии малики нуру шаҳри ломакон
سوی ملک نور و شهر لامکان
Лаҳзаегар шарҳи садрии дида Эй
لحظهای گر شرح صدری دیدهای
Ончӣ ман гуфтам накӯи фаҳмида Эй
آنچه من گفتم نکو فهمیدهای
Ончӣ май бинии зи нури инбисот
آنچه میبینی ز نور انبساط
Ҷумларо андари ямини бинии бисот
جمله را اندر یمین بینی بساط