Аз Луристони як лурии зафти калон
از لرستان یک لری زفت کلان
Навбатӣ омад ба шаҳри Исфаҳон
نوبتی آمد به شهر اصفهان
Кашку пашму мяш ва гов оварда буд
کشک و پشم و میش و گاو آورده بود
То кунад савдогарӣ аз баҳри суд
تا کند سوداگری از بهر سود
Баради онҳоро ба майдон ва фурухт
برد آنها را به میدان و فروخت
Зар гирифт ва кард дар ҳамён ва дӯхт
زر گرفت و کرد در همیان و دوخت
Басти ҳамён бар миён ва бар азор
بست همیان بر میان و بر ازار
Зад гиреҳҳо бар сари ҳам бе шумор
زد گره ها بر سر هم بی شمار
Рндкӣ чанд аз канорӣ дар камӣн
رندکی چند از کناری در کمین
Чун бидиданд он лури мискини чунин
چون بدیدند آن لر مسکین چنین
Ваҷҳати ҳиммати сӯй лур сохтанд
وجهت همت سوی لر ساختند
Ҳар яке бо ӯ қиморӣ бохтанд
هر یکی با او قماری باختند
Ибтидо омад яке то назд лур
ابتدا آمد یکی تا نزد لر
Дили тиҳӣ аз кини даҳон аз хандаи пар
دل تهی از کین دهان از خنده پر
Танг бигирифташ дар оғӯш ва бигуфт
تنگ بگرفتش در آغوش و بگفت
Бӯса бар рӯйиш зад ва бо ханда гуфт
بوسه بر رویش زد و با خنده گفت
Ассалом эй гои саҳми аддӣни ман
السلام ای گای سهم الدین من
эй анису мӯниси дерини ман
ای انیس و مونس دیرین من
Ҳоли ту чунаст гои саҳми дайн
حال تو چون است گای سهم دین
Аз фароғат чанд биншинам ғамин
از فراغت چند بنشینم غمین
Марди лур ҳайрон шуду гуфто ба ӯ
مرد لر حیران شد و گفتا به او
Гои саҳми аддӣни ним ман эй амӯ
گای سهم الدین نیم من ای عمو
Ту ҳамоно иштибоҳӣ карда Эй
تو همانا اشتباهی کرده ای
ё ғалат дар ман нигоҳӣ карда Эй
یا غلط در من نگاهی کرده ای
Гои саҳми аддӣн ба хотир доштӣ
گای سهم الدین به خاطر داشتی
Рӯй манро рӯй ӯ пиндоштӣ
روی من را روی او پنداشتی
Ҳарчӣ бошад дар хаёлат аз сувар
هرچه باشد در خیالت از صور
намекунад ваҳмаши мусаввир дар назар
می کند وهمش مصور در نظر
Ончӣ дар андеша ӣ онӣ ба рӯз
آنچه در اندیشه ی آنی به روز
Шаб ки хобидӣ кунад онҳами буруз
شب که خوابیدی کند آنهم بروز
Ҳоли маргу зиндагонӣ ҳамчунин
حال مرگ و زندگانی همچنین
Бе тафовути бошиддат май дони яқин
بی تفاوت باشدت می دان یقین
Ҳирс агар дар хотират дорад зуҳӯр
حرص اگر در خاطرت دارد ظهور
Ҳмншинт дар лаҳад мӯшасту мӯр
همنشینت در لحد موش است و مور
Вар буд андешаи ?ути аизоу неш
ور بود اندیشه ات ایذا و نیش
Мор ва каждум оядат онҷо ба пеш
مار و کژدم آیدت آنجا به پیش
Вар буд даридану ашкоФтн
ور بود دریدن و اشکافتن
Пас палангу гург хоҳӣ ёфтан
پس پلنگ و گرگ خواهی یافتن
Ҳам будгар макру талбису хдоъ
هم بود گر مکر و تلبیس و خداع
Бошиддат бо деву шайтони иҷтимо
باشدت با دیو و شیطان اجتماع
Ҷлқу ҳалқатгар буд пеши назар
جلق و حلقت گر بود پیش نظر
Пешат ояд хирсу хӯку гову хар
پیشت آید خرس و خوک و گاو و خر
Вар буд дар синаи ?ути ёди худо
ور بود در سینه ات یاد خدا
Андари онҷои нури бинӣу зиё
اندر آنجا نور بینی و ضیاء
Вари намозу рӯзау ҳаҷ боядат
ور نماز و روزه و حج بایدت
Моҳрӯёни пеш манзар оядат
ماهرویان پیش منظر آیدت
Лаби ҳаряки зини амалҳо ин ҷаноб
لب هریک زین عملها این جناب
Наварӯсӣ ҳаст рашки офтоб
نوعروسی هست رشک آفتاب
Вари ятемонро ҳаме май парварӣ
ور یتیمان را همی می پروری
Ҳуру ғулмони гирди худ ҷамъ оварӣ
حور و غلمان گرد خود جمع آوری
Ҳамчунин мекун ба ин ҷумлаи қиёс
همچنین می کن به این جمله قیاس
Ҳашари худ аз зиндагӣ кун иқтибос
حشر خود از زندگی کن اقتباس
Ту бимирии ҳамчинонкии зистӣ
تو بمیری همچنانکه زیستی
Ин ҷаҳони ойӣна ӣ уқбои сетӣ
این جهان آیینه ی عقبی ستی
Ман нагӯям ин сухан эй арҷманд
من نگویم این سخن ای ارجمند
Шоҳ дайн фармуд бо бонги баланд
شاه دین فرمود با بانگ بلند
Мисли мо ъштми тмўтўнро бихон
مثل ما عشتم تموتون را بخوان
Тҳшрўн мисли мо ҳамро бидон
تحشرون مثل ما هم را بدان
Ин сухан тӯлонӣаст эй марди ҳур
این سخن طولانی است ای مرد حر
Боз гӯям қисса ӣ риндону лур
باز گویم قصه ی رندان و لر