Ринд гуфт эй хоҷаи саҳми аддӣн чаро

رند گفت ای خواجه سهم الدین چرا

намекунӣ бегонагӣ бо ошно

می کنی بیگانگی با آشنا

Ҳақ бисёраст аз ту пеши ман

حق بسیار است از تو پیش من

эй ту ороми дили пари риши ман

ای تو آرام دل پر ریش من

Ҳин бигӯ чунаст кору бори ту

هین بگو چون است کار و بار تو

Чун буд имсоли ту ё пори ту

چون بود امسال تو یا پار تو

Бозгу ҳар хидматии дорӣ ба ман

بازگو هر خدمتی داری به من

эй миннати булбули ту гулзори чаман

ای منت بلبل تو گلزار چمن

Боз гуфт он лур ки биллоҳи алъзим

باز گفت آن لر که بالله العظیم

Гои сҳмдин неам ман эй салим

گای سهمدین نی ام من ای سلیم

Гуфт гуё шаҳри анбаи дида Эй

گفت گویا شهر انبه دیده ای

Гӣҷу биҷу хеза дил гардӣда Эй

گیج و بیج و خیزه دل گردیده ای

Гои саҳми аддӣнӣ ва ман ёри ту

گای سهم الدینی و من یار تو

Хонаи хоҳу ёру хидматкори ту

خانه خواه و یار و خدمتکار تو

Ринд бо лур буд дар ин гуфтугӯ

رند با لر بود در این گفتگو

Комади он ринд дуюм бикшод рӯ

کامد آن رند دویم بگشاد رو

Як саломии сӯии лур партоб кард

یک سلامی سوی لر پرتاب کرد

Дастҳо дар гарданаш бетоб кард

دستها در گردنش بی تاب کرد

Колслом эй гои саҳми аддӣни гирд

کالسلام ای گای سهم الدین گرد

Даврии ?ут аз ҷони ман ороми барад

دوری ات از جان من آرام برد

Гои саҳми аддӣни ман сад марҳабо

گای سهم الدین من صد مرحبا

Андарин ҳиҷрони куҷо будӣ куҷо

اندرین هجران کجا بودی کجا

Чунӣ ва чунаст ҳолат эй рафиқ

چونی و چون است حالت ای رفیق

Хуш баровардӣ рафиқон аз мзиқ

خوش برآوردی رفیقان از مضیق

Марди лури ҳайрон ва саргардон бимонад

مرد لر حیران و سرگردان بماند

Сар ба пеши афканд ва сад лоҳўл хонд

سر به پیش افکند و صد لاحول خواند

Гуфт пас оҳистаи чашмон бар замин

گفت پس آهسته چشمان بر زمین

Мнкаҳи саҳм аддӣн набудам пеши азин

منکه سهم الدین نبودم پیش ازین

Ринд гуфташ таъна ва тсхр мазан

رند گفتش طعنه و تسخر مزن

Бесабаб бар ин дар ва он дар мазан

بی سبب بر این در و آن در مزن

Номи худро аз чаҳ раҳ гум ме кунӣ

نام خود را از چه ره گم می کنی

Аз чаҳ раҳи тҳмиқ мардум ме кунӣ

از چه ره تحمیق مردم می کنی

Гои саҳми аддӣни гирди муҳтарам

گای سهم الدین گرد محترم

Будӣ ва ҳастӣу хоҳӣ буд ҳам

بودی و هستی و خواهی بود هم

Гўиё аз дӯстон дидӣ газанд

گوییا از دوستان دیدی گزند

Хонаҳомон гар набӯдат дилписанд

خانه هامان گر نبودت دلپسند

ё хўршҳомон сазоворат набӯд

یا خورشهامان سزاوارت نبود

ё сари гулгашт гулзорат набӯд

یا سر گلگشت گلزارت نبود

ӯ ҳаме оҳиста гуфтӣ зери лаб

او همی آهسته گفتی زیر لب

Ман набудам саҳми дайн эй булъаҷаб

من نبودم سهم دین ای بوالعجب

Комад аз раҳи ринди сим бе хабар

کامد از ره رند سیم بی خبر

Кард бар рӯй лури мискини назар

کرد بر روی لر مسکین نظر

Пас бигуфт эй гои саҳми аддӣни салом

پس بگفت ای گای سهم الدین سلام

Ту куҷо будӣ чаҳ ҷо будат мақом

تو کجا بودی چه جا بودت مقام

эй туро ҳам умр ва ҳам давлати зиёд

ای تو را هم عمر و هم دولت زیاد

Дӯстонро аз чаҳ брдстии зи ёд

دوستان را از چه بردستی ز یاد

Хонаҳомон ҷумла манзилгоҳ туаст

خانه هامان جمله منزلگاه توست

Чашми фарзандони ман дар роҳ туаст

چشم فرزندان من در راه توست

Марди лури ин дафъаи хомӯши истод

مرد لر این دفعه خاموش ایستاد

Не ба лоу неи нъми лабҳо кушод

نی به لا و نی نعم لبها گشاد

Истодаи лур бар риндони шмон

ایستاده لر بر رندان شمان

Комади он ринди чаҳоруми ногаҳон

کامد آن رند چهارم ناگهان

Дар рух лур дид бо ваҷду тараб

در رخ لر دید با وجد و طرب

Гуфт ҳаии ҳаии хоҷаи саҳми аддӣни аҷаб

گفت هی هی خواجه سهم الدین عجب

Ассалом эй гои саҳми аддӣни мо

السلام ای گای سهم الدین ما

Ошноу ҳамдами дерини мо

آشنا و همدم دیرین ما

Сахти ёронро Фромш карда Эй

سخت یاران را فرامش کرده ای

Дил ба олочқи ҳаме хуш карда Эй

دل به آلاچق همی خوش کرده ای

Лур табассум кард бар рӯйиши нахуст

لر تبسم کرد بر رویش نخست

Пас саломашро ҷавобӣ гуфт суст

پس سلامش را جوابی گفت سست

Ҳол ӯ пурсед ринд аз пеш ва пас

حال او پرسید رند از پیش و پس

ӯ ҷавобаши ҳамд ллаҳ гуфту бас

او جوابش حمد لله گفت و بس

Доманаш бигрифта он риндон ба каф

دامنش بگرفته آن رندان به کف

Сӯй хона мекашиданд аз шааф

سوی خانه می کشیدند از شعف

Комад аз як самти ринди панҷумин

کامد از یک سمت رند پنجمین

Зад кулоҳи шодмонӣ бар замин

زد کلاه شادمانی بر زمین

Колбшораҳи гои саҳм аддӣн расед

کالبشاره گای سهم الدین رسید

Аз Луристон бо ҳазор омин расед

از لرستان با هزار آمین رسید

Ассалом эй саҳми дайн бе вафо

السلام ای سهم دین بی وفا

Ту куҷо будӣ куҷо будӣ куҷо

تو کجا بودی کجا بودی کجا

Мардак лур гуфт бо ваҷди тамом

مردک لر گفت با وجد تمام

Ҳар саломиро алайкуми сад салом

هر سلامی را علیکم صد سلام

Афв фармоед ва афваст аз киром

عفو فرمایید و عفو است از کرام

Шуд фаромӯшами зи ранҷи роҳи ном

شد فراموشم ز رنج راه نام

Бо нишоту хандаҳои дилписанд

با نشاط و خنده های دلپسند

Дасти андари гардан ҳар як фиканд

دست اندر گردن هر یک فکند

Гашт прессон ҷумларо аз ҳолашон

گشت پرسان جمله را از حالشان

Ҳам зи фарзандон ва ъаму холашон

هم ز فرزندان و عم و خالشان

Чун чунон диданди риндон дигар

چون چنان دیدند رندان دگر

Ҷумла сар карданд то чли ринди нар

جمله سر کردند تا چل رند نر

Ассалому ассалом оғоз шуд

السلام و السلام آغاز شد

Ҳар саломӣ бо ҷавоб анбоз шуд

هر سلامی با جواب انباز شد

Шуд баланд аз ҳар тараф зон сарзамин

شد بلند از هر طرف زان سرزمین

Гои саҳми аддӣну хоҷаи сҳмдин

گای سهم الدین و خواجه سهمدین

Ҳарякиро марди лур дар бар гирифт

هریکی را مرد لر در بر گرفت

Пурсиши аҳволашон аз сар гирифт

پرسش احوالشان از سر گرفت

Хоҷа мезад наъраҳо аз иштиёқ

خواجه می زد نعره ها از اشتیاق

Нола ҳо мекард аз сӯзи фироқ

ناله ها می کرد از سوز فراق

Даст лур бигрифта ҳаряки як тараф

دست لر بگرفته هریک یک طرف

Хонаи моро бидиҳ имшаби шараф

خانه ما را بده امشب شرف

Оқибат гуфтанд ӯро миҳмон

عاقبت گفتند او را میهمان

намекунем имрӯзу имшаб дар дукон

می کنیم امروز و امشب در دکان

Пас равон шуд гои саҳми аддӣни зи пеш

پس روان شد گای سهم الدین ز پیش

Дар қафоӣ ӯ равони чли ринд беш

در قفای او روان چل رند بیش

Рафту чли ринди гуруснаи пеш ва пас

رفت و چل رند گرسنه پیش و پس

Саҳми дайнро эй худои фарёди рас

سهم دین را ای خدا فریاد رس

Хоҷаро бурданд бо рақсу раҷаз

خواجه را بردند با رقص و رجز

Фавҷи риндон то дукони оши паз

فوج رندان تا دکان آش پز

Сафае дар он дукон оростанд

صفه ای در آن دکان آراستند

Мурғу моҳӣ ва мзъФр хостанд

مرغ و ماهی و مزعفر خواستند

Ҳай биор устоди бирёну кабоб

هی بیار استاد بریان و کباب

Қалияу кимоки Ҳариса бо шитоб

قلیه و کیماک هریسه با شتاب

Ҳай бихӯр ҳалвои бодому шукр

هی بخور حلوای بادام و شکر

Ҳай биовар миваҳои нағз ва тар

هی بیاور میوه های نغز و تر

Саҳн ва полуда биор аммо зи қанд

صحن و پالوده بیار اما ز قند

Хоҷаи саҳми аддӣн буд мушкили писанд

خواجه سهم الدین بود مشکل پسند

Ҷумларо оварад устод гузин

جمله را آورد استاد گزین

То бар риндону хоҷаи сҳмдин

تا بر رندان و خواجه سهمدین

Остин боло заданд он рндкон

آستین بالا زدند آن رندکان

Лп лпӣ афтод андари он дукон

لپ لپی افتاد اندر آن دکان

Ҳамчуи гови нар ки уфтад дар ҳаром

همچو گاو نر که افتد در حرام

Пок хӯрданд ончӣ буд онҷои таом

پاک خوردند آنچه بود آنجا طعام

Дастҳо шастанд ва қаҳва хостанд

دستها شستند و قهوه خواستند

Як ба як ҷумлаи зи ҷои бархестанд

یک به یک جمله ز جا برخاستند

Рафтам инак хонаро зевар кунам

رفتم اینک خانه را زیور کنم

Ҳам ба миҷмари машк ва ҳам анбар кунам

هم به مجمر مشک و هم عنبر کنم

Хоҷаро доред эй ёрони азиз

خواجه را دارید ای یاران عزیز

Рафтам ва меоем инак боз низ

رفتم و می آیم اینک باز نیز

Инчунин рафтанди зи онҷои ҳарякӣ

اینچنین رفتند ز آنجا هریکی

Ғайри саҳм аддӣн намонаду ринд кӣ

غیر سهم الدین نماند و رند کی

Он яке ҳам як баҳонаи ҷусту ҷуст

آن یکی هم یک بهانه جست و جست

Ҷуст аз дукон ва аз онҷо бараст

جست از دکان و از آنجا برست

Зон чиҳил тани рӯи яке вопас накард

زان چهل تن رو یکی واپس نکرد

Хоҷаи саҳми аддӣн дар онҷо монад фард

خواجه سهم الدین در آنجا ماند فرد

Хоҷаи саҳм аддӣн нишаста дар дукон

خواجه سهم الدین نشسته در دکان

Рӯз дигар шуд наомад мизбон

روز دیگر شد نیامد میزبان

Оқибат ӯ низ аз ҷо хост зуд

عاقبت او نیز از جا خاست زود

Омад аз он сафа ӣ дукони фурӯд

آمد از آن صفه ی دکان فرود

Омад устод ва камарбандаш кашид

آمد استاد و کمربندش کشید

Гуфт ӯро кӣ калони марди рашид

گفت او را کی کلان مرد رشید

Кардае меҳмони чиҳил тани рндкон

کرده ای مهمان چهل تن رندکان

Бардае сармоя ӣ чандини дукон

برده ای سرمایه ی چندین دکان

Қимати он хӯрданӣҳо бар шумор

قیمت آن خوردنیها بر شمار

Даст кун дар кӣсаи зар берун биор

دست کن در کیسه زر بیرون بیار

Гуфт кӣ асто чаҳ май гӯйии манам

گفت کی استا چه می گویی منم

Хоҷаи саҳми аддӣни гирди муҳтарам

خواجه سهم الدین گرد محترم

Миҳмон ман будам эй мард ҳамам

میهمان من بودم ای مرد همام

Даъватам карданд бо ҷади тамом

دعوتم کردند با جد تمام

Гуфт эй кажи раъии дузди гандаи лур

گفت ای کژ رأی دزد گنده لر

Зар бурун кун бод беҳуда махӯр

زر برون کن باد بیهوده مخور

Май занами ин кФчаҳ бар фурқати чунон

می زنم این کفچه بر فرقت چنان

Каз димоғати мағзи резад бар даҳон

کز دماغت مغز ریزد بر دهان

Он лури бечораи ҳамйон боз кард

آن لر بیچاره همیون باز کرد

Пас гушӯдан зон гиреҳ оғоз кард

پس گشودن زان گره آغاز کرد

Пас зи дандони он гиреҳ ҳо ме гушӯд

پس ز دندان آن گره ها می گشود

Зер дандон гуфт бо сад оҳу дӯд

زیر دندان گفت با صد آه و دود

Ҳарчӣ гуфтам хоҷаи саҳми аддӣн не ам

هرچه گفتم خواجه سهم الدین نی ام

Ман рафиқи пору пирорин не ам

من رفیق پار و پیرارین نی ام

Боз мегуфт ҳар ки омад аз камӣн

باز می گفت هر که آمد از کمین

Сҳмдинии сҳмдинии сҳмдин

سهمدینی سهمدینی سهمدین

Дидӣ охир ман набудам саҳми дайн

دیدی آخر من نبودم سهم دین

Хоҷаи саҳми аддӣн на саҳми дайни дайн

خواجه سهم الدین نه سهم دین دین

Ин бигуфту кӣсаро ифшоанд ва рафт

این بگفت و کیسه را افشاند و رفت

Бар хар худ барнишаст ва ронад ва рафт

بر خر خود برنشست و راند و رفت

Рост монад одамиро ин мисол

راست ماند آدمی را این مثال

Карда худро хоҷаи саҳми аддӣни хаёл

کرده خود را خواجه سهم الدین خیال