Феълро хоҳӣ кунӣу хоҳ на

فعل را خواهی کنی و خواه نه

Ҷузи тўро дар феълу таркиши роҳ на

جز تو را در فعل و ترکش راه نه

Кас на битавонад бипечад панҷаи ?ут

کس نبتواند بپیچد پنجه‌ات

ё зи манъ феъл созад ранҷаи ?ут

یا ز منع فعل سازد رنجه‌ات

Бо ту бошад ихтиёру ихтиёр

با تو باشد اختیار و اختیار

Ихтиёратро буд бехи устувор

اختیارت را بود بیخ استوار

Варна он қудрат набошад ҷони ман

ورنه آن قدرت نباشد جان من

Бо чунин қудрати дам аз қудрат мазан

با چنین قدرت دم از قدرت مزن

Ихтиёрат чун ба дасти дайгарии сет

اختیارت چون به دست دیگری‌ست

Ихтиёрати ихтиёр эй дӯст нест

اختیارت اختیار ای دوست نیست

Бошад ӯ аз ту бигирад ихтиёр

باشد او از تو بگیرد اختیار

Ҳам намояд аз ту салби иқтидор

هم نماید از تو سلب اقتدار

Оҷизу зору забуни грдондт

عاجز و زار و زبون گرداندت

Аз фарозии сарнигӯни грдондт

از فرازی سرنگون گرداندت

ё фиристад монеъӣ дар кори ту

یا فرستد مانعی در کار تو

Суст созад ҳиммати стўори ту

سست سازد همت ستوار تو

ё бигардонад аз он майли дилат

یا بگرداند از آن میل دلت

ё биорад пеши шуғли шоғилат

یا بیارد پیش شغل شاغلت

Ин набошад ихтиёру ҷабр низ

این نباشد اختیار و جبر نیز

Ҳаст амри байни амрин эй азиз

هست امر بین امرین ای عزیز

Гар кунӣ феъл аз ту бошад эй амӯ

گر کنی فعل از تو باشد ای عمو

Бо шуъӯр ва бо иродаи мӯ ба мӯ

با شعور و با اراده مو به مو

Даст ту бигрифта шоҳи дастгир

دست تو بگرفته شاه دستگیر

Он набошад ҷабр эй марди хабир

آن نباشد جبر ای مرد خبیر