Ҳамчинонкии боқии он достон
همچنانکه باقی آن داستان
Ки ман ва ту доштем андари миён
که من و تو داشتیم اندر میان
Достони он халил бо вафо
داستان آن خلیل با وفا
Ваон фидо кардани писарро дар мно
وان فدا کردن پسر را در منا
Доштем ин қиссаро андари миён
داشتیم این قصه را اندر میان
Шуд саҳар омад хурӯси андари фиғон
شد سحر آمد خروس اندر فغان
Қисса ӣ мо дар миён буд нотамом
قصهٔ ما در میان بُد ناتمام
Ки муаззин рафт бар болои бом
که مؤذن رفت بر بالای بام
Достони андари миён ва рафт шаб
داستان اندر میان و رفت شب
Рӯз рӯза омад ва мо ташнаи лаб
روز روزه آمد و ما تشنه لب
Ташна ӣ оби дами шамшер ӯ
تشنهٔ آب دم شمشیر او
Синаам дар орзӯии тир ӯ
سینهام در آرزوی تیر او
Бар забони он қисса ӣ бен озарм
بر زبان آن قصهٔ بن آذَرم
Озари андари сари зи шавқи ханҷарам
آذر اندر سر ز شوق خنجرم
Ҳар ду гӯши ман бар овози халил
هر دو گوش من بر آواز خلیل
Ҷони нисоронро ҳаме гашта далел
جان نثاران را همی گشته دلیل
Ҷони нисоронро ҳаме гуяд сало
جان نثاران را همی گوید صلا
Сӯии қурбонгоҳу майдони бало
سوی قربانگاه و میدان بلا
Ман ҳаме гуфтам ба ҳасрат эй дареғ
من همی گفتم به حسرت ای دریغ
эй дареғ аз иди қурбонгоҳу теғ
ای دریغ از عید قربانگاه و تیغ
Ман дарин ҳасрат ки дар гӯшами сурӯш
من درین حسرت که در گوشم سروش
Гуфт эй афсонаи гӯ икдм хамӯш
گفت ای افسانه گو یک دم خموش
эй дариғоҳо чаҳ бошад эй рафиқ
این دریغاها چه باشد ای رفیق
Гар ту мардии ин раҳ ва инак тариқ
گر تو مردی این ره و اینک طریق
Ҳар замонии иди қурбони шумо
هر زمانی عید قربان شما
Ҳар заминӣ бенгарӣ бошад мно
هر زمینی بنگری باشد منا
эй сафойӣ мард майдонӣ агар
ای صفایی مرد میدانی اگر
Ид қурбонаст ҳар рӯз эй писар
عید قربانست هر روز ای پسر
Ҳар сари хорӣ ки бинӣ ханҷар аст
هر سر خاری که بینی خنجر است
Ҳар сари кӯеи мно ва машъар аст
هر سر کویی منا و مشعر است
Нафха ӣ ишқ ояд аз ҳар сарзамин
نفحهٔ عشق آید از هر سرزمین
Дида бигушо соҳат брдъ бибин
دیده بگشا ساحت بردع ببین
Иди қурбон дар манӣ эй арҷманд
عید قربان در منی ای ارجمند
Гӯсфанду гову уштур май кашанд
گوسفند و گاو و اشتر میکشند
Дар замини ганҷаи рӯзи арбаъӣн
در زمین گنجه روز اربعین
Хӯни поконро ба хоки оғиштаи байн
خون پاکان را به خاک آغشته بین
Ҳбзо аз соҳати брдъи замин
حبذا از ساحت بردع زمین
Маҷмаъи ъзбу аҷоҷи куфру дайн
مجمع عذب و اجاج کفر و دین
Ганҷа ё раб ё замин Карбалост
گنجه یا رب یا زمین کربلاست
эй рафиқони ганҷа ё кӯии мност
ای رفیقان گنجه یا کوی مناست
Карбалогар нест чун ояд ба лоф
کربلا گر نیست چون آید ز لاف
Рӯбаҳон бо шермардон дар масоф
روبهان با شیرمردان در مصاف
Ганҷа ё раб ё манӣ ё машъар аст
گنجه یا رب یا منی یا مشعر است
Оби замзам ё ки равад тартар аст
آب زمزم یا که رود ترتر است
Ин манӣ ё соҳати брдъи замин
این منی یا ساحت بردع زمین
Иди қурбон ё ки рӯзи арбаъӣн
عید قربان یا که روز اربعین
Теғҳо бингар дар онҷои охта
تیغها بنگر در آنجا آخته
Рӯбаҳон бар шермардон тохта
روبهان بر شیرمردان تاخته
Ганҷҳо дар ганҷа май байнами ниҳон
گنجها در گنجه میبینم نهان
Ҳбзои он ганҷҳои шоягон
حبذا آن گنجهای شایگان
Шиша ӣ дили сӯй шӯшӣ ме кашад
شیشهٔ دل سوی شوشی میکشد
Шаҳди ҷон аз хоки шӯшӣ май чшд
شهد جان از خاک شوشی میچشد
Буи ишқ омад зи брдъ бар машом
بوی عشق آمد ز بردع بر مشام
Ҳону ҳон эй корвон бурдор гом
هان و هان ای کاروان بردار گام
Ноқаро маҳмил бабанд эй сорибон
ناقه را محمل ببند ای ساربان
Оядам аз хоки брдъи буии ҷон
آیدم از خاک بردع بوی جان
Ҳбзои шати кар ва равад Арас
حبذا شط کر و رود ارس
Хез эй робз бикаш танги фарс
خیز ای رابض بکش تنگ فرس
Сози роҳи арманӣа соз кун
ساز راه ارمنیه ساز کن
ҲамРаҳон роҳро овоз кун
همرهان راه را آواز کن
Ид қурбон омад эй ёрони роҳ
عید قربان آمد ای یاران راه
Ганҷау шӯшӣ буд қурбонгоҳ
گنجه و شوشی بود قربانگاه
Гар сиррӣ доред по дар раҳ наед
گر سری دارید پا در ره نهید
Балки аз ғамҳои даврон вораед
بلکه از غمهای دوران وارهید
Ман кунун рафтам сӯии брдъи замин
من کنون رفتم سوی بردع زمین
Ҳастам онҷо то ба рӯзи арбаъӣн
هستم آنجا تا به روز اربعین
Гар бимонами достони гирами зи сар
گر بمانم داستان گیرم ز سر
Варна бисипорам ба ханҷари ман чаҳ хар
ورنه بسپارم به خنجر من خبر
Гар бимонами зиндаи моу ишқи дӯст
گر بمانم زنده ما و عشق دوست
Варна ҷони мо фидои роҳи дӯст
ورنه جان ما فدای راه دوست
Ман кунун рафтам худои ёри шумо
من کنون رفتم خدا یار شما
Ишқи хубони рӯзу шаби кори шумо
عشق خوبان روز و شب کار شما
Рӯз рафт ва боз омад вақти шом
روز رفت و باز آمد وقت شام
Ин қазияи ҳамчуи қиссаи нотамом
این قضیه همچو قصه ناتمام
Боз шаб шуд навбат афсона шуд
باز شب شد نوبت افسانه شد
Венаи забонам дар даҳон чун лона шуд
وین زبانم در دهان چون لانه شد
Шамъро равшан кун эй ҳамдам ки ман
شمع را روشن کن ای همدم که من
Хешро имшаб бихоҳам сӯхтан
خویش را امشب بخواهم سوختن
Болу пари имшаб бар озар май занам
بال و پر امشب بر آذر میزنم
Оташи андари хушк ва дартар май занам
آتش اندر خشک و در تر میزنم
Гуҳи зи оби чашм тӯфон ме кунам
گه ز آب چشم توفان میکنم
Чашми домани рашк Аммон ме кунам
چشم دامن رشک عمان میکنم
Гуҳи зи сӯзи сина ва аз туфи оҳ
گه ز سوز سینه و از تف آه
Оташ андозам ба моҳӣ то ба моҳ
آتش اندازم به ماهی تا به ماه
Гуҳ кунам аз ашки чашмони длхроб
گه کنم از اشک چشمان دل خراب
Гуҳ кунам аз сӯзи синаи ҷони кабоб
گه کنم از سوز سینه جان کباب
Оташӣ дар синаам афрӯхта
آتشی در سینهام افروخته
Шарҳаи шарҳаи пайкарамро сӯхта
شرحه شرحه پیکرم را سوخته
Имшаб эй ёрони гушойами сина ро
امشب ای یاران گشایم سینه را
Фоши созами оташи дерина ро
فاش سازم آتش دیرینه را
То аз ин оташ насӯзӣ эй рафиқ
تا از این آتش نسوزی ای رفیق
Тан дар оби дида ӣ худ кун ғариқ
تن در آب دیدهٔ خود کن غریق
Гирд ойед эй ҳамаи шӯридагон
گرد آیید ای همه شوریدگان
Сайли хӯн ҷорӣ кунед аз дидагон
سیل خون جاری کنید از دیدگان
Манзили андари хок ва хокистар кунед
منزل اندر خاک و خاکستر کنید
Ҳркҷои хокии ҳама бар сар кунед
هرکجا خاکی همه بر سر کنید
Мӯя оғозеду мӯ афшон кунед
مویه آغازید و مو افشان کنید
Аз гиребони чок то домон кунед
از گریبان چاک تا دامان کنید
Дастҳо гоҳе зи ғам бар сари занед
دستها گاهی ز غم بر سر زنید
Бар замин гоҳе зи сари афсари занед
بر زمین گاهی ز سر افسر زنید
Оташи андари ҳафт хирман афканед
آتش اندر هفت خرمن افکنید
Шӯришӣ дар мард ва дар зан афканед
شورشی در مرد و در زن افکنید
Гиря оғозед аз ғамҳои ҳои
گریه آغازید از غم های های
Нола бурдоред аз дили вои вой
ناله بردارید از دل وای وای
Имшаб эй ҳамдами зи ғам шӯрида ам
امشب ای همدم ز غم شوریدهام
Дӯши баси хоби парешон дида ам
دوش بس خواب پریشان دیدهام
Донам имшаб оташӣ хоҳам фурухт
دانم امشب آتشی خواهم فروخت
Ҳам тўрои ҳам хешро хоҳам бсухт
هم تو را هم خویش را خواهم بسوخت
Ман самандари табъаму оташи талаб
من سمندر طبعم و آتش طلب
Бошад андари оташами айшу тараб
باشد اندر آتشم عیش و طرب
Достонии орми имшаб дар миён
داستانی آرم امشب در میان
Коташ андозам ба мағзи устихон
کاتش اندازم به مغز استخوان
Гуфтаам баси достони ошиқон
گفتهام بس داستان عاشقان
Гӯямат имшаб вале як достон
گویمت امشب ولی یک داستان
Кони ҳама аз дил фаромӯшат шавад
کان همه از دل فراموشت شود
Ҳам зи дили тобу зи сар ҳушат шавад
هم ز دل تاب و ز سر هوشت شود
То манӣ гардад фаромӯшати зи ғам
تا منی گردد فراموشت ز غم
Балки иброҳӣму Исмоили ҳам
بلکه ابراهیم و اسماعیل هم
Ҳамчуи эшон ошиқони ростин
همچو ایشان عاشقان راستین
Баҳри ҷонатони ҷонишон дар остин
بهر جانتان جانشان در آستین
Лек эшонро на қурбон на фидо
لیک ایشان را نه قربان نه فدا
Иди ошурои мношони Карбало
عید عاشورا مناشان کربلا
То бибинӣ ишқи болодаст ро
تا ببینی عشق بالادست را
Шӯриши ин бахтии сармаст ро
شورش این بُختی سرمست را
То бибинӣ нашъа ӣ саҳбои ишқ
تا ببینی نشئهٔ صهبای عشق
То бибинӣ ҳиммати волои ишқ
تا ببینی همت والای عشق
То бибинӣ шавкати бозуии ишқ
تا ببینی شوکت بازوی عشق
То бибинӣ қӯти неруии ишқ
تا ببینی قوت نیروی عشق