Гуфт пайғамбар ба пайғом овараш

گفت پیغمبر به پیغام آورش

Кин ҳусайн ва ин сар ва ин пайкараш

کاین حسین و این سر و این پیکرش

Кош будӣ сад ҳусайнам дар ҷаҳон

کاش بودی صد حسینم در جهان

Кардамӣ қурбони он султони ҷон

کردمی قربان آن سلطان جان

Гар ҳусайни бен алии ҷон ман аст

گر حسین بن علی جان من است

Ҷони дили хуши баҳри султон ман аст

جان دل خوش بهر سلطان من است

Гуфт ҷбрил эй шаҳи дунёу дайн

گفت جبریل ای شه دنیا و دین

эй эмоми халқ эй ҳақро амин

ای امام خلق ای حق را امین

Шарти ин савдо буд изни ҳусайн

شرط این سودا بود اذن حسین

Ҳам ризои он шафиъи хоФқин

هم رضای آن شفیع خافقین

Гуфт бояд бо ҳусайни ин роз ро

گفت باید با حسین این راز را

Гуфт ҳам анҷом ва ҳам оғоз ро

گفت هم انجام و هم آغاز را

Пас талаб кард он шаҳи гардуни бисот

پس طلب کرد آن شه گردون بساط

Нури чашми хешро бо сад нишот

نور چشم خویش را با صد نشاط

Гуфт бо ӯ аз кароматҳои дӯст

گفت با او از کرامتهای دوست

Ваон назарҳо ва аноятҳои дӯст

وان نظرها و عنایتهای دوست

Ваон сари бибрида аз ӯ хостан

وان سر ببریده از او خواستن

Вази сари ҷони баҳр ӯ бархестан

وز سر جان بهر او برخاستن

Хӯни худро дар раҳ ӯ рехтан

خون خود را در ره او ریختن

Хоки ғам бар фарқи олам бехтан

خاک غم بر فرق عالم بیختن

Ҷони ширин дар раҳаши дрбохтн

جان شیرین در رهش درباختن

Сӯхтани парвонаи сону сохтан

سوختن پروانه‌سان و ساختن

Ин бишорат чун шунид он сибти пок

این بشارت چون شنید آن سبط پاک

Рухи ниҳод аз баҳри шукри ҳақ ба хок

رخ نهاد از بهر شکر حق به خاک

Аз паии таъзиму тамҷиду ниёз

از پی تعظیم و تمجید و نیاز

Ҳам рукӯъ оварад баҳри ҳақи намоз

هم رکوع آورد بهر حق نماز

Пас шкФтши ҳамчуи гули он рух ки моҳ

پس شکفتش همچو گل آن رخ که ماه

Саҷда оварадӣ буриш ҳар шомгоҳ

سجده آوردی برش هر شامگاه

Аз нишоташи он рухи гулгуни шкФт

از نشاطش آن رخ گلگون شکفت

Бо табассум ё ҳаё ва шарм гуфт

با تبسم با حیا و شرم گفت

Ман ки бошам то маро бошад сиррӣ

من که باشم تا مرا باشد سری

ё буд ҷонии маро ё пайкарӣ

یا بود جانی مرا یا پیکری

Ҷисму ҷонами ҷумла дар фармон ӯст

جسم و جانم جمله در فرمان اوست

Лоиқ ӯгар буд қурбон ӯст

لایق او گر بود قربان اوست

Гарна ҷон аз баҳр ӯ май додмӣ

گرنه جان از بهر او می‌دادمی

Ҷони ширини муждагонии додмӣ

جان شیرین مژدگانی دادمی

Лек дорам аз худои ман як умед

لیک دارم از خدا من یک امید

Гар برارد нест зи алтофаши баъӣд

گر برآرد نیست زِ اَلطافش بعید

Рухсатам бахшад ки баҳри осӣон

رخصتم بخشد که بهر عاصیان

Дар сафи маҳшари гушойами ман забон

در صف محشر گشایم من زبان

То забони узрхоҳӣ во кунам

تا زبان عذرخواهی وا کنم

Ҷурмашон бо мағфират савдо кунам

جرمشان با مغفرت سودا کنم

Чун баруфтад пардае аз анҷуман

چون برافتد پرده‌ از آن انجمن

Дар шафоати бргшоиди дасти ман

در شفاعت برگشاید دست من

Ҷони худ қурбон уммат ме кунам

جان خود قربان امت می‌کنم

Май даҳуми ҷон ва шафоат ме кунам

می‌دهم جان و شفاعت می‌کنم

Ваҳй омад сӯии пайғамбари зи раб

وحی آمد سوی پیغمبر ز رب

Мо бидодем ончӣ кард аз мо талаб

ما بدادیم آنچه کرد از ما طلب

Мо нахустин қатраи хунашро баҳо

تا نخستین قطره خونش را بها

Аз шафоат май диҳем эй зўолбҳо

از شفاعت می‌دهیم ای ذوالبها

Ваъда ӣ қурбониашро зулҷалол

وعدهٔ قربانی‌اَش را ذوالجلال

Пас муайян кард рӯзу моҳу сол

پس معین کرد روز و ماه و سال

Карбалоашон шуд манӣ ъошўри ид

کربلاشان شد منی عاشور عید

Каси чунин идӣ ба олам кӣ шунид

کس چنین عیدی به عالم کی شنید

Иди ҷамъироу ҷамъиро азо

عید جمعی را و جمعی را عزا

Дидаи кӯ то бо ҳақиқати ошно

دیده کو تا با حقیقت آشنا

Кӯи дилӣ ӣнҷо бафаҳмад сӯгу сур

کو دلی اینجا بفهمد سوگ و سور

То киро мотам шуд ва киро сарвар

تا که را ماتم شد و کی را سرور

Дӯстонро то қиёмат мотам аст

دوستان را تا قیامت ماتم است

Сар ба ҷайби дарду зонуӣ ғам аст

سر به جیب درد و زانوی غم است

эй паии таслиму фармони илоҳ

از پی تسلیم و فرمان اله

Баради он шаб дар ҳисоби солу моҳ

برد آن شب در حساب سال و ماه

Ваъдаашро чун шуд айёми вафо

وعده‌اَش را چون شد ایام وفا

Борҳои бастанди сӯии Карбало

بارها بستند سوی کربلا

эй Мадинаи ҷома нилӣ кун ба бар

ای مدینه جامه نیلی کن به بر

Аз ғами афшони хоку хокистари басар

از غم افشان خاک و خاکستر به سر