Он шнидстӣ ки шоҳаншоҳи дайн
آن شنیدهستی که شاهنشاه دین
Пешвои аввалин ва охирин
پیشوای اولین و آخرین
Сӯии масҷиди рӯзӣ аз дўлтсроӣ
سوی مسجد روزی از دولتسرای
намешудӣ то фарзи ҳақи оради биҷой
میشدی تا فرض حق آرد به جای
Иттифоқан кӯдакӣ чанд аз араб
اتفاقاً کودکی چند از عرب
Дар раҳи шаҳ дар нишот ва дар тараб
در ره شه در نشاط و در طرب
Хок бозӣ менамуданд он гуруҳ
خاک بازی مینمودند آن گروه
Дар раҳи он подшоҳи бошукӯҳ
در ره آن پادشاه با شکوه
Чунки диданди он шаҳи лўлок ро
چونکه دیدند آن شه لولاک را
Он ҷаҳони ҷону ҷони пок ро
آن جهان جان و جان پاک را
Ҷумлаи сӯй ӯ давиданд аз тараб
جمله سوی او دویدند از طرب
Ҷузвҳоро сӯй кул бошад ҳрб
جزوها را سوی کل باشد هَرَب
Ҳар шарораи байни гурезон то асир
هر شراره بین گریزان تا اثیر
Қатра ҳо бингар ба дарёҳо қтир
قطرهها بنگر به دریاها قطیر
Чун намонад ҷисму ҷонро иртибот
چون نماند جسم و جان را ارتباط
Вораанд аз имтизоҷу ихтилот
وارهند از امتزاج و اختلاط
Ҷони алавӣ пар занад то ломакон
جان علوی پر زند تا لامکان
Ҷисми хокӣ ҷо кунад то хокдон
جسم خاکی جا کند تا خاکدان
Ҷони гурезади сӯии алӣин пок
جان گریزد سوی علیین پاک
Тан гароед ҷониби он тираи хок
تن گراید جانب آن تیره خاک
Онкӣ аз нурастомезад ба нур
آنکه از نور است آمیزد به نور
Дар нгорстони иқлӣми сарвар
در نگارستان اقلیم سرور
Вена ки аз сҷину хоки тира буд
وین که از سجین و خاک تیره بود
Рафту андари хок зулмоне ғунуд
رفت و اندر خاک ظلمانی غنود
Хоссаи он куллӣ ки ҳар кул ҷузв ӯст
خاصه آن کلی که هر کل جزو اوست
ӯ буд мағз ва ду олами ҷумлаи пӯст
او بود مغز و دو عالم جمله پوست
Мустафо ҷонасту олами ҷумлаи ҷисм
مصطفی جانست و عالم جمله جسم
Мустафои маънӣ буд кунин исм
مصطفی معنی بود کونین اسم
Кӯдакон чун зода ӣ имон баданд
کودکان چون زادهٔ ایمان بُدند
Ҷониби он қулзум имон шуданд
جانب آن قلزم ایمان شدند
Чун ба имони нутфа шан шуд мустақар
چون به ایمان نطفهشان شد مستقر
Ҳарфи имон буд эшонро падар
حرف ایمان بود ایشان را پدر
Пас дар он раҳ чун падарро ёфтанд
پس در آن ره چون پدر را یافتند
Бе муҳобои сӯй ӯ бишитофтанд
بی محابا سوی او بشتافتند
Даст дар ҷайб ва гиребонаш заданд
دست در جیب و گریبانش زدند
Панҷаи андари тараф домонаш заданд
پنجه اندر طرف دامانش زدند
Он яке бигрифта домонаши бкФ
آن یکی بگرفته دامانش به کف
Ваон дигар бар доман ӯ бо шааф
وان دگر بر دامن او با شعف
Он дигар бар китф ӯ май ҷусти чуст
آن دگر بر کتف او میجَست چُست
Ваон дигар бар доман ӯ роҳи ҷуст
وان دگر بر دامن او راه جُست
К-эии тўрои бахтии гардуни зери бор
کای تو را بختی گردون زیر بار
На сипеҳрати ноқаҳо андари қатор
نُه سپهرت ناقهها اندر قطار
ё рҷоءи алхлқи фии нили аломл
یا رجاءالخلق فی نیلالامل
Кун лноФии иўмнои ҳозои ҷамал
کن لنافی یومنا هذا جمل
ё ғиоси алхлқ ё Каҳфи аломм
یا غیاثالخلق یا کهفالامم
Уштури мо кӯдакони шӯ аз карам
اشتر ما کودکان شو از کرم
Уштури мо шӯ вале раҳвор бош
اشتر ما شو ولی رهوار باش
Қад дўтаҳ фармо ва аштрўо бош
قد دوته فرما و اشتروار [؟] باش
Чунки май диданди атфоли араб
چونکه میدیدند اطفال عرب
Кони шаҳи олами набии мунтахаб
کان شه عالم نبی منتخب
Ҷой медодӣ ба китфаши гоҳи гоҳ
جای میدادی به کتفش گاهگاه
Он ду нури дидаро бе иштибоҳ
آن دو نور دیده را بی اشتباه
Май ншонидӣ ба он китф гузин
مینشانیدی به آن کتف گزین
Он ду шамъи маҳфили аҳли яқин
آن دو شمع محفل اهل یقین
Он ду яктои гавҳари баҳри вуҷӯд
آن دو یکتا گوهر بحر وجود
Он ду тобони ахтари бурҷи шуҳуд
آن دو تابان اختر برج شهود
Ду сабақ хон дабистони аласт
دو سبق خوان دبستان الست
Он ду аз пистони имони ширмст
آن دو از پستان ایمان شیر مست
Он ҷавонони ҷинонро ифтихор
آن جوانان جنان را افتخار
Арзи халлоқи ҷаҳонро гӯшвор
عرض خلاق جهان را گوشوار
Қртои айни расӯли алмؤтмн
قرتا عین رسولالمؤتمن
Бзъаҳи Аззаҳрои ҳусайни волҳсн
بضعةالزهرا حسین والحسن