Рӯзаро шабҳо ба об ифтор кард

روزه را شبها به آب افطار کرد

Шукр карду саҷда ӣ ҷаббор кард

شکر کرد و سجده ی جبار کرد

Рӯзи дигари бози номади ротбаҳ

روز دیگر باز نامد راتبه

Омадаш зон хотбаҳи бали ъотбаҳ

آمدش زان خاطبه بل عاطبه

Гуфташ охир то кӣ эй марди салим

گفتش آخر تا کی ای مرد سلیم

Чун заноне дар пас пардаи муқӣм

چون زنانی در پس پرده مقیم

Хонаро баҳр занон оростанд

خانه را بهر زنان آراستند

Мардро дар кӯҳ ва саҳро хостанд

مرد را در کوه و صحرا خواستند

Қарни Фрмоншди занонро дар китоб

قرن فرمانشد زنان را در کتاب

Мардро сайр ва ҳаме омад хитоб

مرد را سیر و همی آمد خطاب

Нестӣ чун зани раҳи бозори гир

نیستی چون زن ره بازار گیر

Танбалӣ бигзор ва худ дар коргир

تنبلی بگذار و خود در کار گیر

Касб кун косиби ҳабиби аллоҳ буд

کسب کن کاسب حبیب الله بود

Тоъати биксби доми раҳ буд

طاعت بی کسب دام ره بود

Зонка набӯд одамиро чора Эй

زانکه نبود آدمی را چاره‌ای

Аз таҳи нонеу чорқи пора Эй

از ته نانی و چارق پاره‌ای

Чун надорад бо касе ӯ род ро

چون ندارد مکسبی اوراد را

Моя созад ҳар қумошу зод ро

مایه سازد مر قماش و زاد را

Сбҳаҳ бар каф гирад ва ҳўҳў кунад

سبحه بر کف گیرد و هوهو کند

Лек ёди дона ва шўшў кунад

لیک یاد دانه و شوشو کند

Нанг бошад нанги зикри рӯзу шаб

ننگ باشد ننگ ذکر روز و شب

Гар набошад шиӣии ллаҳи зери лаб

گر نباشد شیئی لله زیر لب

Хуш буд саҷҷода бар рӯй ҳасир

خوش بود سجاده بر روی حصیر

Гар на сад домаш ниҳон бошад ба зер

گر نه صد دامش نهان باشد به زیر

Ҳаркиро анбон тиҳӣ бошад зи нон

هرکه را انبان تهی باشد ز نان

Гар ба масҷид рафт бигушоед дукон

گر به مسجد رفت بگشاید دکان

Бояд аввали рехт дар анбори фум

باید اول ریخت در انبار فوم

Хонд онгаҳ анкабуту соди врўм

خواند آنگه عنکبوت و صاد و روم

Дод посухи шӯии занро инчунин

داد پاسخ شوی زن را اینچنین

Кӣ маро дар ранҷ ва дар роҳати қарин

کی مرا در رنج و در راحت قرین

Нест яксони кору бори ҳаркасӣ

نیست یکسان کار و بار هر کسی

Мардумонро фарқҳо бошад басӣ

مردمان را فرقها باشد بسی

Гар Абубакраст ҳайдар низ ҳаст

گر ابوبکر است حیدر نیز هست

БўҳниФаҳ ҳаст ҷаъфар низ ҳаст

بوحنیفه هست جعفر نیز هست

Никбхтоннд дар миҳроби дайн

نیک‌بختانند در محراب دین

Ҷонишон дар арзи танашон бар замин

جانشان در عرض تنشان بر زمین

Масти саҳбои муҳаббати ҷонишон

مست صهبای محبت جانشان

Дили тиҳӣ аз ёди обу Нонишон

دل تهی از یاد آب و نانشان

Донае ҳаргиз на дар анборашон

دانه‌ای هرگز نه در انبارشان

Ҳам дукони холӣ ва ҳам анбонашон

هم دکان خالی و هم انبانشان

Остини афшонда дар малики ҷаҳон

آستین افشانده در ملک جهان

Пои ниҳода бар сари куну макон

پا نهاده بر سر کون و مکان

Тухми худ зини шӯра даҳ бардошта

تخم خود زین شوره ده برداشته

Дар замини Фҳўи ҳасбаи кошта

در زمین فهو حسبه کاشته

Ҷисму ҷонро хайр бодӣ гуфта бош

جسم و جان را خیربادی گفته باش

Чун ту бошӣ ҷисму ҷон ҳаргиз мабош

چون تو باشی جسم و جان هرگز مباش

Гар бирезади обу сӯзади нони ман

گر بریزد آب و سوزد نان من

Ту бимон эй равзаи ризвони ман

تو بمان ای روضه رضوان من

Гар марои як ҳуба дар анбор нест

گر مرا یک حبه در انبار نیست

Чун ту дорам донаам дар кор нест

چون تو دارم دانه‌ام در کار نیست

Гар серумро нест дастору кулоҳ

گر سرم را نیست دستار و کلاه

Гӯ набошад фарқи моу хоки роҳ

گو نباشد فرق ما و خاک راه

Рафт агар хоки сарои ман ба бод

رفت اگر خاک سرای من به باد

Манзили ҷонони ман маъмури бод

منزل جانان من معمور باد

Оби ъзбм гар набошад дар сабу

آب عذبم گر نباشد در سبو

Оби чашмами хуш буд брёд ӯ

آب چشمم خوش بود بر یاد او

Гар надорам ҷома ӣ хаз ё смўр

گر ندارم جامهٔ خز یا سمور

Ошиқи девона бояд лӯту ъўр

عاشق دیوانه باید لوت و عور

эй гиромии гавҳари яктои ман

ای گرامی گوهر یکتای من

эй ту дунёии ману ъқбои ман

ای تو دنیای من و عقبای من

Роҳати ман рӯҳи ман райҳони ман

راحت من روح من ریحان من

Ҷинати ман ҷони ман ҷонони ман

جنت من جان من جانان من

Чун ту ҳастӣ ҳеҷ чизам гӯ мабош

چون تو هستی هیچ چیزم گو مباش

Ҷузи ту ҳар чизе буд лошиӣӣ бош

جز تو هر چیزی بود لاشیئی باش

эй сарати нозами марои ту ёр бош

ای سرت نازم مرا تو یار باش

Ҷумлаи олами гӯи маро ағёр бош

جمله عالم گو مرا اغیار باش

Чун марои лутфи ту киштии бон буд

چون مرا لطف تو کشتیبان بود

Нест ғами олам агар тӯфон буд

نیست غم عالم اگر توفان بود

Чунки қаҳр ту нахоҳад сӯхтан

چونکه قهر تو نخواهد سوختن

Оташ намруд гардад Настаран

آتش نمرود گردد نسترن

Пӯри озрро кунӣ чун ним пок

پور آزر را کنی چون نیم پاک

зи озару намрудён ӯро чаҳ бок

ز آذر و نمرودیان او را چه باک

Чун ту бошӣ лнгркштии Нӯҳ

چون تو باشی لنگر کشتی نوح

Ояд аз ҳар мавҷӣ ӯро сад футуҳ

آید از هر موجی او را صد فتوح

Чун ту Аҳмадро фиристӣ сӯии ғор

چون تو احمد را فرستی سوی غار

Анкабутӣ гардад ӯро пардаи дор

عنکبوتی گردد او را پرده‌دار