Гуфт занро марди ориф дар ҷавоб

گفت زن را مرد عارف در جواب

Ту куҷоу фаҳми оёту китоб

تو کجا و فهم آیات و کتاب

Зан надонад ҷузи калофаи чарху дӯк

زن نداند جز کلاف و چرخ و دوک

Кӣ тавонад гуфт асрори мулӯк

کی تواند گفت اسرار ملوک

Зани зи паҳлавӣ чап омад дар нахуст

زن ز پهلوی چپ آمد در نخست

Рости фаҳмӣ аз чап омад кӣ дуруст

راست فهمی از چپ آمد کی درست

Олимон дар фаҳм қуръон аблаҳанд

عالمان در فهم قرآن ابلهند

Файласуфон оҷизанду гмрҳнд

فیلسوفان عاجزند و گمرهند

Раҳ ба таъвилаши наёбади ҳечкас

ره به تأویلش نیابد هیچکس

Ҷузи худоу росхўн дар илму бас

جز خدا و راسخون در علم و بس

Ҳаст қуръонро бутуни андари бутун

هست قرآن را بطون اندر بطون

Батнҳо аз ҳади тақрирами фузун

بطنها از حد تقریرم فزون

Ҳаст дар ҳар батнӣ аз он сад сиблат

هست در هر بطنی از آن صد سبیل

Ваон сиблат аз дудмони он халил

وان سبیل از دودمان آن خلیل

Чист донеи батнҳои муътабар

چیست دانی بطنهای معتبر

Маънӣасту сару сари сару сар

معنی است و سرّ سرّ و سرّ سَر

Ҳам чунин боло равад то сари ғайб

هم چنین بالا رود تا سرّ غیب

Сари поку холӣ аз ҳар нақсу айб

سرّ پاک و خالی از هر نقص و عیب

Сари пинҳон дар зуҳӯри хештан

سرّ پنهان در ظهور خویشتن

МхтФӣ дар ғайби нури хештан

مختفی در غیب نور خویشتن

МхтФӣ омад ба дарёии зуҳӯр

مختفی آمد به دریای ظهور

Мҳтҷби андари ҳуҷб аммо зи нур

محتجب اندر حجب اما ز نور

Ту зи қуръони нақши сӯрати дида Эй

تو ز قرآن نقش صورت دیده‌ای

Сӯраеу оя эй бишнида Эй

سوره‌ای و آیه‌ای بشنیده‌ای

Маҳмилӣ май бинӣ аз давр эй қарин

محملی می‌بینی از دور ای قرین

Бихбр лек ар нае маҳмил нишин

بی خبر لیک ار نه ای محمل نشین

Оядат бонги ҷарас дар гӯши ҷон

آیدت بانگ جرس در گوش جان

Корвониро ндонӣ кист он

کاروانی را ندانی کیست آن

Он яке гуяд ки ҳаст он корвон

آن یکی گوید که هست آن کاروان

эй рафиқон бесухан аз Исфаҳон

ای رفیقان بی سخن از اصفهان

Онкӣ ояд дар машомами буии себ

آنکه آید در مشامم بوی سیب

Буии себи исфаҳонӣ эй ҳабиб

بوی سیب اصفهانی ای حبیب

Он дигар гуяд ки ҳаст ин аз ттор

آن دگر گوید که هست این از تتار

Баради буии машки тоторами зи кор

برد بوی مشک تاتارم ز کار

Он сими гуфто ки не аз Исфаҳон

آن سیم گفتا که نی از اصفهان

Бошаду не аз ттори ин корвон

باشد و نی از تتار این کاروان

Ин буд бонг дароӣ аҳли рӯм

این بود بانگ درای اهل روم

Корвон меёед аз он марзу бум

کاروان می‌آید از آن مرز و بوم

Ҳаст қуръони ҳамчуи хуршеди ҷаҳон

هست قرآن همچو خورشید جهان

Сар ҳаркас мешавад пайдо аз он

سرّ هر کس می‌شود پیدا از آن

Чунки тобади меҳри равшан бар чаман

چونکه تابد مهر روشن بر چمن

Зон бирӯяд ёсамину Настаран

زان بروید یاسمین و نسترن

Чун ба гулбуни афканди акси офтоб

چون به گلبن افکند عکس آفتاب

Ғунчаҳо оради бурун бо обу тоб

غنچه‌ها آرد برون با آب و تاب

Бар замини шӯра чун тобед ҳўр

بر زمین شوره چون تابید هور

наменабинӣ андарони ҷузи хоки шӯр

می‌نبینی اندران جز خاک شور

Бар касифӣ чун шавад пртўФкн

بر کثیفی چون شود پرتو فکن

Пар тнн гардад аз он сад анҷуман

پر تنن گردد از آن صد انجمن

Ҳаркасӣ чун зад бафаҳм хеши лоф

هر کسی چون زد به فهم خویش لاف

Зин сабаб гардид пайдои ихтилоф

زین سبب گردید پیدا اختلاف

Ҷумлаи ин ихтилофоти ҷаҳон

جملهٔ این اختلافات جهان

зи ихтилоф фаҳм бошад эй фалон

ز اختلاف فهم باشد ای فلان