Содаи мардӣ буд аз аҳли сдод
ساده مردی بود از اهل سداد
Буд ӯ аз суфиёни неки эътиқод
بود او از صوفیان نیک اعتقاد
СўФӣӣ ҳар гӯша Эй кардӣ суроғ
صوفئی هر گوشهای کردی سراغ
Аз иродати тохтии сӯяш ба роғ
از ارادت تاختی سویش به راغ
Хизматашро рӯзу шаби бастаи камар
خدمتش را روز و شب بسته کمر
Буд он суннӣ ва он сӯфии умр
بود آن سنی و آن صوفی عمر
Дидамаш як рӯзии андари маҳфилӣ
دیدمش یک روزی اندر محفلی
Хӯни зи дасти суфиён будаш дилӣ
خون ز دست صوفیان بودش دلی
Лаън кардӣ сӯфӣу сӯфии параст
لعن کردی صوفی و صوفی پرست
Балки бар шаҳрӣ ки як суфяш ҳаст
بلکه بر شهری که یک صوفیش هست
Гуфтамаш хайр аст баргӯ эй ахӣ
گفتمش خیر است برگو ای اخی
То чаҳ дидӣ зини гуруҳи дӯзахӣ
تا چه دیدی زین گروه دوزخی
Гуфт буд андари маҳалла ӣ суфиён
گفت بود اندر محلهیْ صوفیان
СўФӣии афзӯни мақомаш аз баён
صوفئی افزون مقامش از بیان
Чун слФхонӣ кашида сари бхўиш
چون سلفخانی کشیده سر به خویش
Бар даҳони хештани бастаи луяш
بر دهان خویشتن بسته لویش
Гуҳ кашид оҳӣ ва ҷунбонед сар
گه کشید آهی و جنبانید سر
Гуҳ ба ибрат бар фалак кардӣ назар
گه به عبرت بر فلک کردی نظر
эй хушо чашмӣ ки ибрати байн буд
ای خوشا چشمی که عبرت بین بود
Ибрат аз неку бадаши ойин буд
عبرت از نیک و بدش آیین بود
наменабинад ҷуз ба чашми эътибор
مینبیند جز به چشم اعتبار
Панд омӯзад зи даври рӯзгор
پند آموزد ز دور روزگار
Чашми ибрати байни мубораки дидае сет
چشم عبرت بین مبارک دیدهایست
Марди ибрати гири фаррухи бандае сет
مرد عبرت گیر فرخ بندهایست
Дар имомати сўФик дар панҷгоҳ
در امامت صوفیک در پنجگاه
Халқ бар покии домонаши гувоҳ
خلق بر پاکی دامانش گواه
Ман ҳам ӯро зи авлиёи пиндоштам
من هم او را ز اولیا پنداشتم
Тухми ихлосаш ба сина коштам
تخم اخلاصش به سینه کاشتم
Солҳо дар хизматаши бастаи миён
سالها در خدمتش بسته میان
Хизматашро мултазам чун бандагон
خدمتش را ملتزم چون بندگان
Остонаши рФтмӣ ҳар бомгоҳ
آستانش رفتمی هر بامگاه
Ростодши ?бардамӣ ҳар шомгоҳ
زآستانش بردمی هر شامگاه
Як шабонгоҳии маро корӣ фитод
یک شبانگاهی مرا کاری فتاد
Каши набардами аввали шаби ростоад
کش نبردم اول شب راستاد
Чун зкор хештан пардохтам
چون زکار خویشتن پرداختم
Тотлӣ бигрифта сӯяши тохтам
تاتلی بگرفته سویش تاختم
Дар тамоми роҳ бо худ дар итоб
در تمام راه با خود در عتاب
К-эй дариғо дайр мондам аз савоб
کای دریغا دیر ماندم از صواب
Зини тағофул дар тҳср будамӣ
زین تغافل در تحسر بودمی
Дасти барҳам аз таъассуфи сўдмӣ
دست بر هم از تأسف سودمی
К-эй дариғо девам аз раҳ давр кард
کای دریغا دیوم از ره دور کرد
Рӯзи моро чун шаб диҷўр кард
روز ما را چون شب دیجور کرد
эй дариғо гурусна монад он вале
ای دریغا گرسنه ماند آن ولی
Вена хӯришҳо монад андари тотлӣ
وین خورشها ماند اندر تاتلی
Хонақоҳаши давр буд аз мардумон
خانقاهش دور بود از مردمان
Гӯша Эй бигрифта буд аз ин ва он
گوشهای بگرفته بود از این و آن
Ҳону ҳони зини қавми мардум давр бош
هان و هان زین قوم مردم دور باش
Чун Хизр аз дидҳо мастур бош
چون خضر از دیدها مستور باش
То туоне эй бародар зинҳор
تا توانی ای برادر زینهار
Гӯшаи гир аз ин гуруҳи тндбор
گوشه گیر از این گروه تندبار
Иззатӣ гар ҳаст андар азлат аст
عزتی گر هست اندر عزلت است
Суҳбати ин қавми нодон зиллат аст
صحبت این قوم نادان ذلت است
То расидами хонқаҳ дар баста буд
تا رسیدم خانقه در بسته بود
Мурғи ҳуш аз доми сарҳо руста буд
مرغ هوش از دام سرها رسته بود
Сӯфии андари хобу шаби бегоҳ буд
صوفی اندر خواب و شب بیگاه بود
эй дариғо чашм ӯ бар роҳ буд
ای دریغا چشم او بر راه بود
Ҳалқагар бар дар занами ин хона ро
حلقه گر بر در زنم این خانه را
намекунам бедори ин фарзона ро
میکنم بیدار این فرزانه را
Карда шабҳоро бурузи ин покбоз
کرده شبها را به روز این پاکباز
Дар хузўъ ва дар хушўъ ва дар ниёз
در خضوع و در خشوع و در نیاز
Лаҳза ӣ хобаст бедораш макун
لحظهٔ خوابست بیدارش مکن
Маҳв рӯй ӯаст ҳушёраш макун
محو روی او است هشیارش مکن
Хоб бошад рӯҳи орифро висол
خواب باشد روح عارف را وصال
Бо хаёл дӯст гирад иттисол
با خیال دوست گیرد اتصال
Бози гирдамгар ба манзилгоҳи худ
باز گردم گر به منزلگاه خود
Гурусна шояд ки ӯ бедор шуд
گرسنه شاید که او بیدار شد
Бо хаёли худ ман андари гуфтугӯ
با خیال خود من اندر گفتگو
Рӯҳи сӯфӣ боз гардад аз ҳтў
روح صوفی باز گردد از هتو
Бонги барзади амрдиро бози кор
بانگ برزد امردی را باره کار
Каши ҳамеи пурвирд ӯро бҳркор
کش همی پرورد او را بهر کار
К-эй писар бархез то ҷлқӣ занем
کای پسر برخیز تا جلقی زنیم
Ҷлқии андари парда ӣ далқӣ занем
جلقی اندر پردهٔ دلقی زنیم
Пас алифи кўФиши андар коф кард
پس الف کوفیش اندر کاف کرد
Чун худ ӯро сӯфии бас соф кард
چون خود او را صوفی بس صاف کرد
Лнбаҳашро алФиаҳ тараққӣам кард
لنبهاش را الفیه ترقیم کرد
Наҳви дигари наҳвяш таълим кард
نحو دیگر نحویش تعلیم کرد
Маънии алФиаҳаш дар дили нишонд
معنی الفیهاش در دل نشاند
Он писари алФиаҳ ва шлФиаҳ хонд
آن پسر الفیه و شلفیه خواند
Аз пас иўхаҳ бихоб андар шуданд
از پس یوخه به خواب اندر شدند
Бози андари олам дигар шуданд
باز اندر عالم دیگر شدند
Ман сари ангушти таҳайюр дар даҳон
من سر انگشت تحیر در دهان
Мондаи барҷои хушки мабҳути зкон
مانده بر جا خشک و مبهوت و زکان
Соъатӣ ҳайрон нишастам бар замин
ساعتی حیران نشستم بر زمین
Кардамӣ мрсўФёнро офарин
کردمی مرصوفیان را آفرین
Ин ба бедорӣаст ёрб ё бихоб
این به بیداریست یا رب یا به خواب
Хоб ҳам бошад набошад ғайри хоб
خواب هم باشد نباشد غیر خواب
Комади он ханҷари зи хоб ва барнишаст
کامد آن خنجر ز خواب و برنشست
К-эии лақ инак вақти ҷлқ дигар аст
کای لق اینک وقت جلق دیگر است
Бори дигари хости он сӯфӣ шавам
بار دیگر خواست آن صوفی شوم
Дод дод аз суннати қавми сдўм
داد داد از سنت قوم سدوم
Тоқатам шуд тоқу дил битоб шуд
طاقتم شد طاق و دل بیتاب شد
Марди сӯфии бози андар хоб шуд
مرد صوفی باز اندر خواب شد
Ман ниҳодаи сар ба девории зи ғам
من نهاده سر به دیواری ز غم
Аз гузашта дар фусӯс ва дар надам
از گذشته در فسوس و در ندم
эй дариғо вақт худ кардам табоҳ
ای دریغا وقت خود کردم تباه
эй дареғу дарди коФтодми зи роҳ
ای دریغ و درد کافتادم ز راه
эй дариғо умри ман бар бод рафт
ای دریغا عمر من بر باد رفت
Дар газофи лофи ин шайёд рафт
در گزاف لاف این شیاد رفت
Гар улӯмам србср бошад чунин
گر علومم سر به سر باشد چنین
Восбўру вои ҳнину вои анин
واثبور و وا حنین و وا انین
Дар таъассуфи ман ки бози он нобакор
در تأسف من که باز آن نا به کار
Ҷуст аз хоб ва бихонад он пешкор
جست از خواب و بخواند آن پیشکار
Рӯ ба фиқҳ моликӣ оварад зуд
رو به فقه مالکی آورد زود
Бори дигар бар яке сифрӣ фузуд
بار دیگر بر یکی صفری فزود
Шуд чаҳ як сӯфӣ дар ин бутаи ҳазор
شد چه یک صوفی در این بوته هزار
Маънӣ алФиаҳ гардид ошкор
معنی الفیه گردید آشکار
Тоқатам дигар намонаду астбор
طاقتم دیگر نماند و اصطبار
Ҳалқа бар дар кӯфтам бе ихтиёр
حلقه بر در کوفتم بی اختیار
Гуфт сӯфӣ бар дар ин хона кист
گفت صوفی بر در این خانه کیست
Матлаб ӯ зи аҳли ҳақи ин вақт чист
مطلب او ز اهل حق این وقت چیست
Матлабаш иршод бошад ё дуо
مطلبش ارشاد باشد یا دعا
Кас наҷуед ғайри ин зи аҳли худо
کس نجوید غیر این ز اهل خدا
Гуфтамаш ман кӣ сари аҳли яқин
گفتمش من کی سر اهل یقین
Пешвои суфиёни поки дайн
پیشوای صوفیان پاک دین
Гуфт аз кӣ омадӣ баргӯ дуруст
گفت از کی آمدی برگو درست
Гуфтамаш кӣ ориф аз ҷлқи нахуст
گفتمش کی عارف از جلق نخست
Зинҳор эй ҷони ман ҳушёри шӯ
زینهار ای جان من هشیار شو
Воқиф аз пеш ва пас ҳар кори шӯ
واقف از پیش و پس هر کار شو
Дидҳои даври байн пиндор туаст
دیدهای دور بین پندار توست
Гӯшҳо бар рахна девор туаст
گوشها بر رخنه دیوار توست
Дурбинон дар камӣнгоҳ ту анд
دوربینان در کمینگاه تو اَند
Тезҳӯшони корогоҳ ту анд
تیزهوشان کارآگاه تو اَند
эй бародари ҳону ҳон боҳуш бош
ای برادر هان و هان باهوش باش
Пой то сар чашм бош ва гӯш бош
پای تا سر چشم باش و گوش باش
Мӯҳтасиб бинишаста дар бозорҳо
محتسب بنشسته در بازارها
Огаҳаст аз корҳоу борҳо
آگهست از کارها و بارها
Инак аз қуръони мо лафзӣ бихон
اینک از قرآن ما لفظی بخوان
Ани рбки ҳам лболмрсоди дон
ان ربک هم لبالمرصاد دان
Осмонро аз кавокиби дидҳост
آسمان را از کواکب دیدهاست
Рӯзу шаби бинои кору бори мост
روز و شب بینای کار و بار ماست
Бод намоамаст эй кӯ ё хамӯш
باد نمام است ای گویا خموش
Субҳ ғаммозаст эй шбрў бакӯш
صبح غماز است ای شبرو بکوش
Ҳрбни мӯеи тўрои ҷосўсҳост
هربن مویی تورا جاسوسهاست
Ҳар нигоҳатро назарҳо дар қафост
هر نگاهت را نظرها در قفاست
Не хато гуфтам хато ҷосус кист
نی خطا گفتم خطا جاسوس کیست
Пардаи кӯи пинҳони куҷо мастур чист
پرده کو پنهان کجا مستور چیست
Пардае гар ҳаст пеши чашми мост
پردهای گر هست پیش چشم ماست
Мо чунон донем чизе дар ҳаёст
ما چنان دانیم چیزی در حیاست
Гар кунад фарёди ҳангоми сухан
گر کند فریاد هنگام سخن
Чунки донад ҳаркасӣ чун хештан
چونکه داند هرکسی چون خویشتن
Гурбаро чун дид мӯш аз изтироб
گربه را چون دید موش از اضطراب
Чашми худ барҳам наад бо сад шитоб
چشم خود بر هم نهد با صد شتاب
Но набинад гурбаро ӯ эй аҷаб
نا نبیند گربه را او ای عجب
Ин мусаббиб аз куҷо ва ин сабаб
این مسبب از کجا و این سبب