Ваон дигар худро фақиҳ шаҳр хонд

وان دگر خود را فقیه شهر خواند

Ҳукми брмолу дмоء халқ ронад

حکم برمال و دماء خلق راند

Шуҳраи андар ҳар уфуқ чун бадар шуд

شهره اندر هر افق چون بدر شد

Садрро бигирифт зот алсдр шуд

صدر را بگرفت ذات الصدر شد

Мударрисӣ орост аз фавҷи отош

مدرسی آراست از فوج آتاش

Шуғли ҷумлаи дарси лекини дарси ош

شغل جمله درس لیکن درس آش

Ош доне чист эй марди салим

آش دانی چیست ای مرد سلیم

Моли амўотўсти авқофу ятем

مال امواتست اوقاف و یتیم

Аслу астсҳобу танқеҳи алмнот

اصل و استصحاب و تنقیح المناط

Амрўнҳӣу ҳалу ҳурмати эҳтиёт

امر و نهی و حل و حرمت احتیاط

Нек донад лек баҳри зайду умр

نیک داند لیک بهر زید و عمر

Аз барои ӯ на наҳй омад на амр

از برای او نه نهی آمد نه امر

Асл дар ашёъи абоҳт зон ӯст

اصل در اشیاء اباحت زان اوست

Миллату саҳлу смҳ дар кор ӯст

ملت و سهل و سمح در کار اوست

Сбҳаҳ бар каф дар гулӯи таҳти алҳнк

سبحه بر کف در گلو تحت الحنک

Панҷааш дар моли мазлӯмони ҳнк

پنجه‌اش در مال مظلومان هنک

Дар тавозуъи ончии ту гӯйӣ ки бас

در تواضع آنچه تو گویی که بس

Садрро лекин намебахшад ба кас

صدر را لیکن نمی‌بخشد به کس

Фиқҳи аъзоро саросар хонда аст

فقه اعضا را سراسر خوانده است

Лек андари фиқҳи ҷон дармонда аст

لیک اندر فقه جان درمانده است

Фиқҳи зоҳирро ки бинад он ва ин

فقه ظاهر را که بیند آن و این

Нек варзидааст он мард гузин

نیک ورزیده است آن مرد گزین

Ҳоли ҷонро ҷузи яке огоҳ нест

حال جان را جز یکی آگاه نیست

Ҷузи якеро сӯии ҷонҳо роҳ нест

جز یکی را سوی جانها راه نیست

Ин якеро аз худ эй ҷон шод кун

این یکی را از خود ای جان شاد کن

Ҳарчӣ хонд аз ту гӯ фарёд кун

هرچه خواند از تو گو فریاد کن

Ин яке бояд зи ту хўшнўди бод

این یکی باید ز تو خوشنود باد

Гӯи тамоми халқ хашм олуд бод

گو تمام خلق خشم آلود باد

Хизмат ӯ кун ки султонат кунад

خدمت او کن که سلطانت کند

х , ар ӯ шӯ то гулистонат кунад

خار او شو تا گلستانت کند

эй баланди он сар ки кардаш сарбаланд

ای بلند آن سر که کردش سر بلند

Ваии хунаки он дил казу шуд арҷманд

وی خنک آن دل کزو شد ارجمند

Ҳар сиррӣ каз лутф ӯ афсар гирифт

هر سری کز لطف او افسر گرفت

Афсар аз хоқон ва аз қайсар гирифт

افسر از خاقان و از قیصر گرفت

Зарра ӣ ӯ гирд ва пас хуршед бош

ذرهٔ او گرد و پس خورشید باش

Мурда ӣ ӯ зинда ӣ ҷовид бош

مردهٔ او زندهٔ جاوید باش

Банда ӣ ӯ гар шудӣ озоди зӣ

بندهٔ او گر شدی آزاد زی

Гар ғам ӯ май хурии дилшоди зӣ

گر غم او می‌خوری دلشاد زی

Сари буна дар остонаш бар замин

سر بنه در آستانش بر زمین

Пас сари худ бартар аз кайвон бибин

پس سر خود برتر از کیوان ببین

Пеш ӯ даст гадоӣ кун баланд

پیش او دست گدایی کن بلند

Дасти шоҳон онгаҳе бар пушти банд

دست شاهان آنگهی بر پشت بند

Назд ӯ аҷзу ниёз оғоз кун

نزد او عجز و نیاز آغاز کن

Пас бирав бар ҳар ду олам ноз кун

پس برو بر هر دو عالم ناز کن

Дар раҳ ӯ чун ниёз анбоз туаст

در ره او چون نیاز انباز توست

Нозкни олами асир ноз туаст

ناز کن عالم اسیر ناز توست

Гар тўро ӯ ҷо диҳад бар остон

گر تو را او جا دهد بر آستان

Ҳарки мехоҳад баранд гӯ барон

هرکه می‌خواهد براند گو بران

Подшоҳат гӯ барон аз шаҳри кӯ

پادشاهت گو بران از شهر و کو

Каси мабодои ронда ӣ даргоҳ ӯ

کس مبادا راندهٔ درگاه او

эй худо бар рӯй ман бигушо ту дар

ای خدا بر روی من بگشا تو در

Вари бибандад ҳарки мехоҳад дигар

ور ببندد هرکه می‌خواهد دگر

Гар навозӣ эй ки чун ту ёд нест

گر نوازی ای که چون تو یاد نیست

Ҳарки хоҳад гӯ бисӯзад бок нест

هرکه خواهد گو بسوزد باک نیست

Ҳам бароне вар бисӯзоне маро

هم برانی ور بسوزانی مرا

Маслиҳатҳои тўро ҳастам фидо

مصلحت‌های تو را هستم فدا

Ҳам тани ман аз ту ва ҳам ҷони ман

هم تن من از تو و هم جان من

Ҳам сари ман аз ту ҳам сомони ман

هم سر من از تو هم سامان من

Кистам ман банда ӣ мамлуки ту

کیستم من بندهٔ مملوک تو

Банда ӣ шарманда ӣ мафлуки ту

بندهٔ شرمندهٔ مفلوک تو

Малику ҷону тан з туаст эй бе ниёз

ملک و جان و تن ز توست ای بی نیاز

Хоҳяши вайрону хоҳи ободи соз

خواهیش ویران و خواه آباد ساز

Малик малик туаст эй олиҷаноб

ملک ملک توست ای عالیجناب

Хоҳяш дар оташи афкани хоҳи об

خواهیش در آتش افکن خواه آب

Барсару бурҷони ман ҳикмат равост

بر سر و بر جان من حکمت رواست

Кистам ман ихтиёр ман куҷост

کیستم من اختیار من کجاست

Ман ба пеши ҳикматат бе гуфтугӯӣ

من به پیش حکمتت بی گفتگوی

Мурда Эй ҳастам ба дасти мурдаи шӯй

مرده‌ای هستم به دست مرده شوی

Ореи ореи пеши ҳукмаш лол бош

آری آری پیش حکمش لال باش

Метӣ андари каф ғассол бош

میتی اندر کف غسال باش

Нон хӯрем аз суфра ӣ эҳсони ту

نان خوریم از سفرهٔ احسان تو

Об нӯшем аз кафи Аммони ту

آب نوشیم از کف عمان تو

Дидагар бинои забон гуё з туаст

دیده گر بینا زبان گویا ز توست

Даст агар гиро ва ё пӯё з туаст

دست اگر گیرا و پا پویا ز توست

Дидаҳо аз нури рӯят равшан аст

دیده‌ها از نور رویت روشن است

Синаҳо аз оби ҷӯят гулшан аст

سینه‌ها از آب جویت گلشن است

Субҳи хандони рӯзи равшан аз ту шуд

صبح خندان روز روشن از تو شد

Зулмати шаби пардаи афкан аз ту шуд

ظلمت شب پرده افکن از تو شد

Моҳ аз амри ту машъал дор шуд

ماه از امر تو مشعل دار شد

Меҳр аз ҳукми ту хўонсолор шуд

مهر از حکم تو خوانسالار شد

зи амри ту бастаи камар аз каҳкашон

ز امر تو بسته کمر از کهکشان

Бар миён аз баҳри хизмати осмон

بر میان از بهر خدمت آسمان

Абрро саққоӣ бустон карда Эй

ابر را سقای بستان کرده‌ای

Бодро фаррош даврон карда Эй

باد را فراش دوران کرده‌ای

Донаи монро ту баровардӣ зи хок

دانه‌مان را تو برآوردی ز خاک

Миваи монро ту намӯдӣ аз шток

میوه‌مان را تو نمودی از شتاک

Хӯни зи амрати баҳри кӯдак шер шуд

خون ز امرت بهر کودک شیر شد

Кӯдаки як рӯзаи пистон гир шуд

کودک یک روزه پستان‌گیر شد

Кӯдаконро гиряи ту омухтӣ

کودکان را گریه تو آموختی

Дояро дил аз барояши сӯхтӣ

دایه را دل از برایش سوختی

Нофа хушбӯ шуд зи ътрстони ту

نافه خوشبو شد ز عطرستان تو

Сурхи рӯи гул аз нгорстони ту

سرخ رو گل از نگارستان تو

Наъраи раъд аз наҳифи қдртўст

نعره رعد از نهیب قدرتست

Ханда ӣ барқ аз умед раҳмат аст

خندهٔ برق از امید رحمت است

Ту баҳор оварадӣ аз дунболи дай

تو بهار آوردی از دنبال دی

Оқи сунқурро қроснқри зи пай

آق سنقر را قراسنقر ز پی

Нағма ӣ булбул аз он оўозҳост

نغمهٔ بلبل از آن آوازهاست

Авду барбати захмае зон созҳост

عود و بربط زخمه‌ای زان سازهاست

Чеҳри хубонро ту зебои сохтӣ

چهر خوبان را تو زیبا ساختی

Сарви қадонро ту қад афрохтӣ

سرو قدان را تو قد افراختی

Зулфи хубонро ту додӣ печу тоб

زلف خوبان را تو دادی پیچ و تاب

Чашми мисатонро ту паймӯдии шароб

چشم مستان را تو پیمودی شراب

Икдрхтӣ бор оварадӣ ба ноз

یک درختی بار آوردی به ناز

Додяш аз ҳасану зебои тароз

دادیش از حسن و زیبایی طراز

Ҳам аз он унноби равед кин лабаст

هم از آن عناب روید کین لبست

Себ рангин оварад кин ғабғаб аст

سیب رنگین آورد کین غبغب است

Нори бори орад ки ин пистон буд

نار بار آرد که این پستان بود

Фундуқи орад кин сари ангуштон буд

فندق آرد کاین سر انگشتان بود

Дод бодоми ду чашмаш ном шуд

داد بادام و دو چشمش نام شد

Гул самар овараду рух глФом шуд

گل ثمر آورد و رخ گلفام شد

Ғунча ӣ нашукуфта сар зад он ки ин

غنچهٔ نشکفته سر زد آن که این

Он даҳонаст эй ҳазорон офарин

آن دهانست ای هزاران آفرین

Нору ҷинати хубу бади болоу паст

نار و جنت خوب و بد بالا و پست

Ҳарчӣ ҳаст аз туаст эй ту ҳарчӣ ҳаст

هرچه هست از توست ای تو هرچه هست

Ҳарчӣ хоҳӣ кун ки ёроии сухан

هرچه خواهی کن که یارای سُخُن

Нест касро кин макун ё он бикун

نیست کس را کاین مکن یا آن بکن

Ошкораст эй сафойӣ пар магӯӣ

آشکار است ای صفایی پر مگوی

Аз чароғии офтобиро мҷўӣ

از چراغی آفتابی را مجوی

Ин баён ки тоқдисш ном шуд

این بیان که طاقدیسش نام شد

Мурғи дилҳо ҷумлааш дар дом шуд

مرغ دلها جمله‌اش در دام شد

Сад китоби дигарашгар зм шавад

صد کتاب دیگرش گر ضم شود

Шукри ҳақ ки андари он мдғм шавад

شکر حق که اندر آن مدغم شود

Мхлсо аз мавҷи ин дарё ба ҷӯй

مخلصا از موج این دریا بجوی

Боқии аҳволи орифи бози гӯй

باقی احوال عارف باز گوی