То бигӯям боқии аҳволи шоҳ
تا بگویم باقی احوال شاه
Бо гуруҳи кӯдакон дар арзи роҳ
با گروه کودکان در عرض راه
Зонка асҳобанд дар масҷиди ғамин
زانکه اصحابند در مسجد غمین
Чашми андари роҳи хиролмрслин
چشم اندر راه خیرالمرسلین
Мухлисии ҷўзонкаҳи асҳоби расӯл
مَخلَصی جوزان که اصحاب رسول
Мунтазир бинишаста дар масҷиди малул
منتظر بنشسته در مسجد ملول
Чун хариди он шоҳи олами хеш ро
چون خرید آن شاه عالم خویش را
Доманаш аз чанг Тифлон шуд раҳо
دامنش از چنگ طفلان شد رها
Баҳр фориғ шуд зи чанги қатра ҳо
بحر فارغ شد ز چنگ قطرهها
Меҳри худро вохрид аз зарра ҳо
مهر خود را واخرید از ذرهها
Гуфт гирёни қадар худ нашнохтам
گفت گریان قدر خود نشناختم
Ҳам баҳоии хеши равшани сохтам
هم بهای خویش روشن ساختم
Шуд муайяни қимати ман бе газоф
شد معین قیمت من بی گزاف
Қадар ман инаст набӯд ҷои лоф
قدر من اینست و نَبْوَد جای لاف
Дарҳамии даҳ бист дод он корвон
درهمی ده بیست داد آن کاروان
Дар баҳоии Юсуф бе мислиу мон
در بهای یوسف بی مثل و مان
Раҳмати ҳақ бар равони пок ӯ
رحمت حق بر روان پاک او
Абри ризвони оби поши хок ӯ
ابر رضوان آب پاش خاک او
Қимати ман гирд конӣ шуд се чор
قیمت من گردکانی شد سه چار
Бандаам оре ва инам эътибор
بندهام آری و اینم اعتبار
Ин чаҳ ҳаламаст эй ду олами бандаи ?ут
این چه حلم است ای دو عالم بندهات
Аз сурайё то срии шармандаи ?ут
از ثریا تا ثری شرمندهات
Ин чаҳ халқаст эй млоики чокарат
این چه خلق است ای ملایک چاکرت
Зулфи ҳўролъини ҷоруб дарат
زلف حورالعین جاروب درت
Зери бори миннатати куну макон
زیر بار منتت کون و مکان
Додае тани зери бори кӯдакон
داده ای تن زیر بار کودکان
Қимати як тори мӯяти сад ҷаҳон
قیمت یک تار مویت صد جهان
намекунӣ худро баҳои даҳ гирди кон
میکنی خود را بها ده گردکان
Хоки поятро шараф бар меҳру моҳ
خاک پایت را شرف بر مهر و ماه
Ахтўронти бандагон дар боргоҳ
اخترانت بندگان در بارگاه
Осмони як хайма ӣ кӯтоҳи ту
آسمان یک خیمهٔ کوتاه تو
Аршу курсии поя эй аз коҳи ту
عرش و کرسی پایهای از گاه تو
Як харидорӣ намӯдӣ аз карам
یک خریداری نمودی از کرم
Банда кардӣ ҳам арабро ҳам аҷам
بنده کردی هم عرب را هم عجم
Як даҳан хоҳам ба паҳнои ҷаҳон
یک دهن خواهم به پهنای جهان
Як забони ҷорӣ буд чун ъсқлон
یک زبان جاری بود چون عسقلان
То сухан аз васфи он шаҳи сркнм
تا سخن از وصف آن شه سر کنم
Ҳуққаи гардуни пар аз анбар кунам
حقه گردون پر از عنبر کنم
Лек то гуфту шинави олам пар аст
لیک تا گفت و شنو عالم پر است
Зини садаф гӯшӣаст ҳарҷо пар дарост
زین صدف گوشی است هرجا پر در است
Гар нахоҳӣ шарҳи нури офтоб
گر نخواهی شرح نور آفتاب
Халқ ӯ хшбўтраст аз машки ноб
خلق او خشبوتر است از مشک ناب
Балки нури офтоб аз рӯй ӯст
بلکه نور آفتاب از روی اوست
Нофагар хушбӯ шудааст аз буи ӯст
نافه گر خوشبو شده است از بوی اوست
Хури з рӯй ӯ кунад касби зё
خور ز روی او کند کسب ضیا
Гул расад аз ӯ ба сад баргу наво
گل رسد از او به صد برگ و نوا
Осмони рифъати зи шаън ӯ гирифт
آسمان رفعت ز شأن او گرفت
Аз виқораши кӯҳ итмӣнон гирифт
از وقارش کوه اطمینان گرفت
Чашмҳо ъзб аз лаби ширин ӯ аст
چشمها عذب از لب شیرین او است
Хокро ором аз тамкин ӯ аст
خاک را آرام از تمکین او است
Аз каф ӯ абри борон рез шуд
از کف او ابر باران ریز شد
Аз дам ӯ баҳри лؤлؤ хез шуд
از دم او بحر لؤلؤ خیز شد
Сарви баҳри хизмат ӯ қад кашид
سرو بهر خدمت او قد کشید
Лолаи бодоғши з кӯҳистон дамид
لاله با داغش ز کوهستان دمید
Неи асар аз гуфт гӯй ӯ шунӯд
نی اثر از گفت بود و نی شنود
Кин ҷаҳонро атр ӯ хушбӯӣ буд
کاین جهان را عطر او خوشبوی بود
Ҳарки гуяд мадҳи он султони дайн
هرکه گوید مدح آن سلطان دین
ӯ ситоиш мекунад худро яқин
او ستایش میکند خود را یقین
Яъне эй ёрони дилами доностӣ
یعنی ای یاران دلم داناستی
Рӯй ӯро дидаам биностӣ
روی او را دیدهام بیناستی
Ҳам ман аз перояи дорони шаҳам
هم من از پیرایه داران شهم
Шаҳ шиносам сари шаҳро огаҳам
شه شناسم سرّ شه را آگهم
Чун ту гӯйии мадҳи хуршеди ҷаҳон
چون تو گویی مدح خورشید جهان
Май ниФзоиди камоли хур аз он
مینیفزاید کمال خور از آن
намешавад равшан аз он бенаии ?ут
میشود روشن از آن بیناییات
Имтиёзи зулмати нӯронии ?ут
امتیاز ظلمت نورانیات
Май стоиии дидагони худ яқин
میستایی دیدگان خود یقین
Дида ӣ ман равшанаст аз нури байн
دیدهٔ من روشن است و نور بین
Ҳамчунин ҳаркас ки зебоӣ ситуд
همچنین هرکس که زیبایی ستود
Шарҳи зебои худро вонамӯд
شرح زیبایی خود را وانمود
Дод аз сидқи ҳавоси худ хабар
داد از صدق حواس خود خبر
Яъне эй ёрон на ман кӯрам на кар
یعنی ای یاران نه من کورم نه کر
Ҳам дилами доноу ҷонам равшан аст
هم دلم دانا و جانم روشن است
Гуфтҳои ман гувоҳон манаст
گفتهای من گواهان منست
Ҳамчунон ки он дигар як каз газоф
همچنان که آن دگر یک کز گزاف
Аз қабул ва рад шуд андари аътсоФ
از قبول و رد شد اندر اعتساف
Гар накӯҳиш кард гар хонд офарин
گر نکوهش کرد گر خواند آفرین
Неи мутобиқ буд ӯ бо ҳақ на ин
نی مطابق بود او با حق نه این
Хештанро зойеъ ва нобӯд кард
خویشتن را ضایع و نابود کرد
Назд донои хешро мардӯд кард
نزد دانا خویش را مردود کرد
Гуфтҳои ӯ гувоҳи айб ӯ сет
گفتهای او گواه عیب اوست
Аз тўроўши фаҳмии оби андари сабуи сет
از تراوش فهمی آب اندر سبوست
Буии пунба сӯзат омад дар димоғ
بوی پنبه سوزت آمد در دماغ
Донеи андари ҷома ?ут афтод коғ
دانی اندر جامهات افتاد کاغ
Олимӣ дар маҳфили тадрис буд
عالمی در محفل تدریس بود
Дар масоили моҳир ва бевис буд
در مسائل ماهرویی ویس بود