Саргаштаи осмон ба ҳавоӣ Муҳамад аст

سرگشته آسمان به هوای محمد است

Хуршеди посбони сарой Муҳамад аст

خورشید پاسبان سرای محمد است

Бар ҳар замин ки панҷаи дўоиндаҳи шохи гул

بر هر زمین که پنجه دواینده شاخ گل

Нақши кафи мубораки пой Муҳамад аст

نقش کف مبارک پای محمد است

Ризвон агар чаҳ бар дар ҷинат нишаста аст

رضوان اگر چه بر در جنت نشسته است

Бар кафи гирифтаи косаи гадоӣ Муҳамад аст

بر کف گرفته کاسه گدای محمد است

Рӯзӣ ки офтоб қиёмат шавад илм

روزی که آفتاب قیامت شود علم

Кунин дар суроғи ливоӣ Муҳамад аст

کونین در سراغ لوای محمد است

На атласи сипеҳр ки афлок ном ӯст

نه اطلس سپهر که افلاک نام اوست

Як парда ӣӣ зи пардаи сарой Муҳамад аст

یک پرده یی ز پرده سرای محمد است

Ҳар узви ман зи дард ба фарёд омадаст

هر عضو من ز درد به فریاد آمدست

Истодаи мунтазир ба давоӣ Муҳамад аст

ایستاده منتظر به دوای محمد است

эй дили биё ба ҷо ки масеҳо дам омадаст

ای دل بیا به جا که مسیحا دم آمدست

эй ғам бирав зи сина ки ҷой Муҳамад аст

ای غم برو ز سینه که جای محمد است

эй сидо ҳамеша забон дар даҳони ман

ای سیدا همیشه زبان در دهان من

Саргарм чун қалам ба саноӣ Муҳамад аст

سرگرم چون قلم به ثنای محمد است