Ба ҷустуҷӯии ту берун шуд аз чамани гули сурх

به جستجوی تو بیرون شد از چمن گل سرخ

Дар орзӯӣ ту гардид бе ватани гули сурх

در آرزوی تو گردید بی وطن گل سرخ

Гадои кӯии туро аз ҷабин диҳад гули зард

گدای کوی تو را از جبین دهد گل زرد

Шаҳиди теғи туро равед аз кафани гули сурх

شهید تیغ تو را روید از کفن گل سرخ

Ба кӯчаи боғи дили доғдори ман гузарӣ

به کوچه باغ دل داغدار من گذری

Ба побӯси ту резами чамани чамани гули сурх

به پابوس تو ریزم چمن چمن گل سرخ

Надидаи шухии чашми туро гули наргис

ندیده شوخی چشم تو را گل نرگس

Набарда бӯе аз он ғунчаи даҳани гули сурх

نبرده بویی از آن غنچه دهن گل سرخ

Ба сайри боғи ту то рафта ӣӣ гиребони чок

به سیر باغ تو تا رفته یی گریبان چاک

зи ҷӯш ҳасан нагунҷад ба перҳани гули сурх

ز جوش حسن نگنجد به پیرهن گل سرخ

Ба гулшанӣ ки тасаввур кунам ҷамоли ту ро

به گلشنی که تصور کنم جمال تو را

Гули сифеди намояд ба чашми ман гули сурх

گل سفید نماید به چشم من گل سرخ

Саводи хат ту дорад бунафша дар оғӯш

سواد خط تو دارد بنفشه در آغوش

Баҳори зулфи туро зер ҳар шикани гули сурх

بهار زلف تو را زیر هر شکن گل سرخ

Чу гирдбоди дамад аз мазори маҷнӯни бед

چو گردباد دمد از مزار مجنون بید

Чу лола сар занад аз хоки кӯҳкани гули сурх

چو لاله سر زند از خاک کوهکن گل سرخ

зи ғунчаи даҳани нофаи буи хӯн ояд

ز غنچه دهن نافه بوی خون آید

Чаредааст магари оҳӯии хутани гули сурх

چریده است مگر آهوی ختن گل سرخ

Маломатӣ ба ҷавонон порсо нарасад

ملامتی به جوانان پارسا نرسد

Шукуфта рӯе нишинад дар анҷумани гули сурх

شکفته رویی نشیند در انجمن گل سرخ

Шудаст моҳи Рахши сидо май шафақӣ

شدست ماه رخش سیدا می شفقی

Намӯда шухии ҳасанаши зи Настарани гули сурх

نموده شوخی حسنش ز نسترن گل سرخ