Аз ғамат дар синаи дили сад нома иншо ме кунад
از غمت در سینه دل صد نامه انشا میکند
Тифлро ин шер дар гаҳвора гуё ме кунад
طفل را این شیر در گهواره گویا میکند
Шамъро гарданкашӣ ҳо кард хокстрншин
شمع را گردنکشیها کرد خاکسترنشین
Паст мегардад сари худ ҳар ки боло ме кунад
پست میگردد سر خود هر که بالا میکند
Шер мегардад бурун аз кӯҳи баҳри кӯҳкан
شیر میگردد برون از کوه بهر کوهکن
Ризқи худ соҳиби ҳунар аз санг пайдо ме кунад
رزق خود صاحب هنر از سنگ پیدا میکند
Меҳнати айёмро бо гӯшаи гирон кор нест
محنت ایام را با گوشهگیران کار نیست
Ъушрат рӯй замини пайваста анқо ме кунад
عشرت روی زمین پیوسته عنقا میکند
Сояи девори худро ҳар ки ӣнҷо вақф кард
سایهٔ دیوار خود را هر که اینجا وقف کرد
Бар сари худ хонае дар ҳашар пайдо ме кунад
بر سر خود خانهای در حشر پیدا میکند
Худнамое кардан аз аҳли тамаъ зебанда нест
خودنمایی کردن از اهل طمع زیبنده نیست
Пеши хами гарданкашии беҳуда мино ме кунад
پیش خم گردنکشی بیهوده مینا میکند
намекунад парвози оғӯшам чу қамарӣ аз нишот
میکند پرواز آغوشم چو قمری از نشاط
Ҳар куҷои он сарви симини тани миён во ме кунад
هر کجا آن سرو سیمینتن میان وا میکند
Сидои Мансур охир шуд фано дар баҳри ишқ
سیدا منصور آخر شد فنا در بحر عشق
Сайл чун пурзӯр гардад рӯ ба дарё ме кунад
سیل چون پرزور گردد رو به دریا میکند