Рӯзӣ ки доми зулфи ту дар тоб ме шавад

روزی که دام زلف تو در تاب می شود

Мижгон ба чашми сайди раг хоб ме шавад

مژگان به چشم صید رگ خواب می شود

Гар бигузарӣ ба вақти намоз аз намози гоҳ

گر بگذری به وقت نماز از نماز گاه

Оғӯшҳо кушода чу миҳроб ме шавад

آغوش ها گشاده چو محراب می شود

Ҳангоми хат шикаста шавад дасту пои хол

هنگام خط شکسته شود دست و پای خال

Афтодаи дузд дар шаб маҳтоб ме шавад

افتاده دزد در شب مهتاب می شود

Аз пунбаи санг бар даҳанаши дам ба дам зананд

از پنبه سنگ بر دهنش دم به دم زنند

Ҳар шиша ӣӣ ки сарф меноб ме шавад

هر شیشه یی که صرف می ناب می شود

Шеру шукр ба суфраи дунё параст нест

شیر و شکر به سفره دنیا پرست نیست

Ҳар ҷои хасисати рӯзе гирдоб ме шавад

هر جا خسیست روزیی گرداب می شود

Худро агар ба соя абрӯ кашад чу сарв

خود را اگر به سایه ابرو کشد چو سرو

Шамшери хуби теғи сияҳ тоб ме шавад

شمشیر خوب تیغ سیه تاب می شود

Аз марги чокҳо ба гиребон одамӣаст

از مرگ چاک ها به گریبان آدمیست

Бар ҷони хоки рахнаи з сайлоб ме шавад

بر جان خاک رخنه ز سیلاب می شود

Хӯн ҷӯш мезанад зи лаби хушки соҳилам

خون جوش می زند ز لب خشک ساحلم

Ҳар ташна ӣӣ ки дар талаб об ме шавад

هر تشنه یی که در طلب آب می شود

Ин беқароре ки туро ҳаст сидо

این بی قراریی که تو را هست سیدا

Охири дили ту чашма симоб ме шавад

آخر دل تو چشمه سیماب می شود