Кӯҳи паҳлу бар замин монад зи бори дарди мо

کوه پهلو بر زمین ماند ز بار درد ما

Чархро созад мушаббаки тири оҳи сарди мо

چرخ را سازد مشبک تیر آه سرد ما

Каҳрабои худро ниҳон созад ба зери барги коҳ

کهربا خود را نهان سازد به زیر برگ کاه

Гар бигирад парда аз рухсори ранги зарди мо

گر بگیرد پرده از رخسار رنگ زرد ما

Фўтаҳ зорӣ шавад дар боғи тавқи қамарён

فوطه زاری شود در باغ طوق قمریان

Гар равад сӯии гулистони сарви яктои гирди мо

گر رود سوی گلستان سرو یکتا گرد ما

Ҳастӣ мо хоксоронро шавад асбоби айш

هستی ما خاکساران را شود اسباب عیش

Равшанаст имрӯзи чашми гирдбод аз гирди мо

روشن است امروز چشم گردباد از گرد ما

Шеваи чархи ситамгари доимо оҷиз кашӣаст

شیوه چرخ ستمگر دایما عاجز کشیست

Алҳзр эй дӯстон аз душмани номарди мо

الحذر ای دوستان از دشمن نامرد ما

Сидои моро набошад тӯҳфа ӣӣ ғайр аз ниёз

سیدا ما را نباشد تحفه یی غیر از نیاز

Дасти воеи мо буд имрӯз роҳ оварад мо

دست وایی ما بود امروز راه آورد ما