Чаҳ бошад гар бигирӣ даст чун ман нотавонӣ ро
چه باشد گر بگیری دست چون من ناتوانی را
Парӣ ҳамчун камон дар хона беному нишоне ро
پری همچون کمان در خانه بی نام و نشانی را
Чаман монанди доғи лола дар гирдоб хӯн уфтад
چمن مانند داغ لاله در گرداب خون افتد
Агар гӯям ба булбул аз ҷудои достонӣ ро
اگر گویم به بلبل از جدایی داستانی را
Чаҳ сарҳо мондаам чун меҳру ма дар кӯчаи хорӣ
چه سرها مانده ام چون مهر و مه در کوچه خواری
Ба худ то дӯст гардонидаам номеҳрбонӣ ро
به خود تا دوست گردانیده ام نامهربانی را
зи шухии тири оғӯши камонро мекунад холӣ
ز شوخی تیر آغوش کمان را می کند خالی
Ба зӯр оварда натавон дар бағали сарви равонӣ ро
به زور آورده نتوان در بغل سرو روانی را
Сазои тест эй парвонаи дилсӯзӣу маҳрӯмӣ
سزای تست ای پروانه دلسوزی و محرومی
Ба мағзи ҷон чаро парвардае оташи забонӣ ро
به مغز جان چرا پروردهای آتشزبانی را
Мапурс эй боғбони имрӯз аз хомӯшии булбул
مپرس ای باغبان امروز از خاموشی بلبل
Манеҳ ангушт бар лаби ҳамчуи гул бар хӯни даҳоне ро
منه انگشت بر لب همچو گل بر خون دهانی را
Надидам сидо аз нўхтон рӯй вафодорӣ
ندیدم سیدا از نوخطان روی وفاداری
Бидиҳ ёрб ба ин булбули баҳор бе хазоне ро
بده یارب به این بلبل بهار بی خزانی را